بررسی میزان مهارتهای ارتباطی و عوامل مرتبط با آن در مدرسین دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد از نظر دانشجویان در سال ۱۳۸۹

حسن سمیاری، hassan samyari associate professor, department of periodontics and education deputy, faculty of dentistry, shahed universityدانشیار، بخش پریو و معاون آموزشی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد سیما رسولی، sima rasouli expert employee of department of education, faculty of dentistry, shahed universityکارشناس مسئول واحد آموزش، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد ناصر ولایی، naser valaei member of scientific board, thalassemia research center, mazandaran university of medical sciences, sari, iranعضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات تالاسمی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران مریم مکبری نیا، maryam mokabberinia expert employee of department of education, faculty of dentistry, shahed universityکارشناس مسئول واحد آموزش، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد محمدعلی همتی، mohammad ali ,hemmati assistant professor, department of prosthodontics, faculty of dentistry, shahed universityاستادیار، گروه پروتز، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد

چکیده

چکیده سابقه و هدف: بدون شک اگر تدریس را معادل مفهوم ارتباط نگیریم، دست کم باید ارتباط را شرط لازم تدریس در فرایند آموزش به حساب آوریم. هیچ گونه یادگیری یا تغییر در فرایند تدریس صورت نخواهد گرفت، مگر آنکه معلم(استاد) با فراگیرانش ارتباط موثر برقرار کند. این مطالعه به منظور بررسی میزان مهارتهای ارتباطی کلامی و غیرکلامی استادان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد درسال 1388 انجام شده است. روش بررسی: تحقیق به روش پیمایشی و مقطعی انجام گرفت .مهارتهای ارتباطی در این تحقیق دردوحیطه مهارتهای ارتباطی کلامی و مهارتهای ارتباطی غیر کلامی انجام گرفت که مستقیما از دانشجو در یک طیف لیکرت پنج گزینه (بسیار ضعیف، ضعیف، متوسط، خوب، بسیار خوب) ارزیابی شد. روایی آن قبلا مورد تایید قرار گرفته است. به منظور پایایی پرسشنامه، در یک مطالعه آزمایشی که روی تعداد 10 دانشجو به فاصله یک هفته با روش test-retest انجام گرفت و پایایی پاسخها برابر 85/0به دست آمد. شیوع عدم مهارت ارتباطی کلامی و غیر کلامی در نمونه ها تعیین شد و نقش عوامل مرتبط با آزمون کای دو و یا آزمون دقیق فیشر مورد قضاوت آماری قرارگرفت. یافته ها: تحقیق روی تعداد 755 دانشجو انجام گرفت . 2/37 درصد دانشجویان مورد بررسی مرد و 2/68 درصد زن بودند.نتایج آماری نشان می دهد که از نظر6/13درصد دانشجویان مهارت ارتباطی استادان خیلی خوب، در 3/34 درصد خوب ، در 4/45 درصد متوسط و در 6/6 درصد ضعیف بود. با توجه به مقادیر بدست آمده از نظر 48 درصد دانشجویان ، استادان مهارت ارتباطی قابل قبول داشته اند و در 52 درصد این مهارت ضعیف بود . با توجه به این شیوع عدم مهارت در استادان ، میزان واقعی عدم مهارت استادان از نظر دانشجویان از حداقل 4/48 تا 6/55 درصد برآورد می گردد. نتیجه گیری: به نظر می رسد که میزان مهارت های ارتباطی استادان دانشکده از نظر دانشجویان پایین و جای نگرانی دارد و اقدامات لازم برای کاهش آن توصیه می شود