بررسی نقش آنژیو پلاستی اولیه ppci روی سرانجام بیماران سکته قلبی حاد با صعود قطعه st با تأکید بر زمان انجام آن در بیمارستان شهید مدرس

مرتضی صافی، morteza safi department of cardivascular diseases, cardivascular research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی عبدالکریم الحذیفی، abdolkarim hazifi department of cardivascular diseases, cardivascular research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی حسین وکیلی، hossein vakili department of cardivascular diseases, cardivascular research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی حبیب اله سعادت، habibollah saadat department of cardivascular diseases, cardivascular research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی محمد حسن نمازی، mohammad hassan namazi department of cardivascular diseases, cardivascular research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی حامد فریدنیا، hamed faridnia department of cardivascular diseases, cardivascular research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

چکیده

چکیده سابقه و هدف: با توجه به مراجعه بیماران stemi (انفارکتوس قلبی حاد با صعود قطعه st) و نگرانی در مورد سر انجام این بیماران در مراجعه شبانه و اینکه واقعأ مراجعه در شب یا روز نقشی در سرانجام این بیماران دارد یا خیر و وجود خلاء اطلاعاتی در این قسمت و به منظور بررسی نقش آنژیو پلاستی اولیه ppci شبانه روزی سرانجام بیماران، این تحقیق در سال 1389– 1390 انجام گرفت. روش بررسی: تحقیق به روش همگروهی ( cohort) انجام گرفت. گروه مورد کسانی بودند که شبانه با تشخیص stemi تحت ppci قرار گرفته و گروه شاهد کسانی بودند که با همین بیماری و همین درمان در طی روز مراجعه کرده بودند. افراد دو گروه از نظر وضعیت اقتصادی، اجتماعی، زمان و مکان مراجعه و همچنین خصوصیات جنس، سابقه دیابت، فشار خون، سکته قلبی، وسعت درگیری عروق کرونری، محدودیت انقباضی بطن چپ و فاصله زمانی از ورود به بیمارستان تا انجام آنژیوپلاستی مشابه سازی شدند و سرانجام بیماران دو گروه را از لحاظ شاخص های مرگ و میر و موربیدیتی و موفقیت آنژیوپلاستی بررسی و با آزمون فیشر مورد قضاوت آماری قرار گرفتند. یافته ها: تحقیق روی تعداد 31 نفر شاهد و 42 نفر مورد انجام گرفت. افراد در دو گروه از نظر تعهدات مشابه سازی مشابه بودند. میزان مورتالیتی در مراجعین شیفت روز 1/16 درصد و در شیفت شب 8/4 درصد (2/0>p) و موربیدتی به ترتیب 2/3 و 4/2 درصد بود (9/0>p). موفقیت آنژیو پلاستی در هر دو گروه صد در صد بود. نتیجه گیری: به نظر می رسد زمان مراجعه برای انجام ppci در بیماران stemi نقشی روی سرانجام درمان ندارد