ویژگی های اپیدمیولوژیک موارد حیوان گزیدگی ارجاع شده به مرکز درمان، پیشگیری هاری انستیتو پاستور ایران و مقایسه آنها در سال های ۳-۱۳۷۲ و ۸-۱۳۸۷ در تهران بزرگ
احمد فیاض، ahmad fayaz assistant professor, who collaborating center for reference and research on rabies, pasteur institute of iran, tehran, iran1 استادیار و عضو هیئت علمی، بخش تحقیقات و مرکز رفرانس هاری who، انستیتو پاستور ایران ویدا فلاحیان، vida fallahian researcher and member of scientific board, prevention and treatment unit of rabies center, department of vaccination, pasteur institute of iran, tehran, iran2 محقق و عضو هیئت علمی، واحد درمان پیشگیری هاری، بخش واکسیناسیون، انستیتو پاستور ایران سوسن سیمانی، susan simani researcher and member of scientific board, prevention and treatment unit of rabies center, department of vaccination, pasteur institute of iran, tehran, iran2 محقق و عضو هیئت علمی، واحد درمان پیشگیری هاری، بخش واکسیناسیون، انستیتو پاستور ایران علی اسلامی فر، ali eslamifar assistant professor, department of clinical research, pasteur institute of iran, tehran, iran3 استادیار و عضو هیئت علمی، بخش تحقیقات بالینی، انستیتو پاستور ایران آیدا محمدیان، aida mohammadian medical students, ghazvin university of medical sciences, ghazvin, iran4 دانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین محبوب حضرتی، mahboobeh hazrati general practitioner, department of vaccination, pasteur institute of iran, tehran, iran5 پزشک عمومی، بخش واکسیناسیون انستیتو پاستور ایران پریسا مشایخی
چکیده
چکیده سابقه و هدف: با توجه به به گسترش موارد حیوان گزیدگی و پراکندگی هاری در ایران و مراجعات برای انجام راهنمایی و دریافت درمان های مورد نیاز، مطالعه حاضر به منظور تبیین وضعیت اپیدمیولوژیک حیوان گزیدگی وهاری و روند آن در استان تهران و در نتیجه کمک به کاهش بار بهداشتی اقتصادی آن در سیستم بهداشت و درمان کشور انجام شد. روش بررسی: در دو مقطع زمانی به فاصله پانزده سال در سال های3-1372 و 8- 1387 داده های موارد حیوان گزیدگی مشکوک به هاری ایران شامل تعداد، سن، جنس، شغل و ملیت افراد گزیده شده، محل جراحت، مکان، نوع حیوان گزنده و نوع درمان انجام شده بررسی شد. یافته ها: در طی سال های 3-1372 تعداد 1973نفر و در سال های 8-1387 تعداد 2875 نفر که توسط حیوانات مشکوک به هاری مجروح شده بودند به مرکز درمان پیشگیری هاری انستیتو پاستور ایران مراجعه نمودند. اکثر افراد گزیده شده مرد بوده و بیشتر گزش ها در شهر رخ داده بود. حیوان گزنده در 60 درصد موارد در سال 3- 1372 و در 62 درصد موارد در سال 88-1387 سگ بود. درمان با پنج دوز واکسن ضد هاری در 30 درصد موارد در سال 73-1372 و در 8/39 درصد موارد در سال 8-1387 صورت گرفت. نتیجه گیری: روند موارد حیوان گزیدگی ارجاع شده رو به افزایش بوده و جای نگرانی دارد. درمان کامل با 5 دوز واکسن ضد هاری هم روند افزایشی داشته است. انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه برای کاهش هزینه بهداشتی توصیه می گردد
چکیده سابقه و هدف: با توجه به به گسترش موارد حیوان گزیدگی و پراکندگی هاری در ایران و مراجعات برای انجام راهنمایی و دریافت درمانهای مورد نیاز، مطالعه حاضر به منظور تبیین وضعیت اپیدمیولوژیک حیوان گزیدگی وهاری و روند آن در استان تهران و در نتیجه کمک به کاهش بار بهداشتی اقتصادی آن د
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانسید ابوالحسن نقیبی، seyed abolhassan naghibi assistant professor, department of public health, health sciences research center, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari, iranساری: کیلومتر 18 جاده خزرآباد، مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم، دانشکده بهداشت جمشید یزدانی چراتی، jamshid yazdanicharati assistant professor, department of biostatistics, health sciences research center, faculty of health, mazandaran university of medical sciences, sari, iranاستادیار، گروه آمارزیستی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران جلیل شجاعی، jalil shojaie mazandaran province health center, mazandaran university of medical sciences, sari, iranمرکز بهداشت استان مازندران، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
سابقه و هدف: بیماری هاری یکی ازمهم ترین بیماری های مشترک بین انسان و حیوان می باشد و یک اولویت مهم بهداشت عمومی به شمار می آید. این مطالعه به منظور بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک موارد حیوان گزیدگی مراجعه کننده به مراکز پیشگیری از هاری دانشگاه علوم پزشکی مازندران درفاصله سال های87
سابقه و هدف: بیماری هاری یکی ازمهمترین بیماریهای مشترک بین انسان و حیوان میباشد و یک اولویت مهم بهداشت عمومی به شمار میآید. این مطالعه به منظور بررسی ویژگیهای اپیدمیولوژیک موارد حیوانگزیدگی مراجعهکننده به مراکز پیشگیری از هاری دانشگاه علوم پزشکی مازندران درفاصله سالهای87