بررسی ایمونوراکتیویتی برای مارکرهای سلولی cd۱۵ و cd۳۰ در بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین کلاسیک
هانیه ژام، hanieh jam department of pathology, shohadaye- tajrish hospital, shahid beheshti university (m.c), tehran, iranمرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی ناصر بلوری،، naser bolouri department of pediatrics, shohadaye- tajrish hospital, shahid beheshti university (m.c), tehran, iranگروه پاتولوژی، مرکز پزشکی شهدای تجریش، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی مجید جعفری، majid jafari department of pediatrics, shohadaye- tajrish hospital, shahid beheshti university (m.c), tehran, iranگروه اطفال، مرکز پزشکی شهدای تجریش، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی آزاده رخشان،، azadeh rakhshan گروه پاتولوژی، مرکز پزشکی شهدای تجریش، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی محمدرضا راعی، mohammad reza raie medical student, tehran medical university, tehran, iranدانشجوی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران فرید صولت، farid solat گروه پاتولوژی، مرکز پزشکی شهدای تجریش، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی افشین مرادی
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
چکیده سابقه و هدف: برای تشخیص و افتراق لنفوم هوچکین از سایر لنفوم ها از مارکرهای ایمونوهیستوشیمی به خصوص cd15 و cd30 استفاده می گردد. با توجه به آمارهای متفاوت فراوانی مارکرهای فوق وعدم اطلاع از وضعیت در کشور و به منظور تعیین شیوع ایمونوراکتیویتی برای مارکرهای cd15و cd30 در بیماران ایرانی مبتلا به لنفوم هوچکین کلاسیک این تحقیق انجام گرفت. روش بررسی: تحقیق به روش مقطعی بر روی کلیه بیماران با تشخیص قطعی لنفوم هوچکین کلاسیک صورت گرفت. بیماران بر اساس طبقه بندی who در چهار گروه mixed cellularity، nodular sclerosis، lymphocyte rich و lymphocyte depletion طبقه بندی شدند. مارکرهای سلولی cd15 و cd30 در سلول reed-sternberg بر اساس متد monoclonal antibody immunostaining تشخیص داده شد. شیوع هرکدام در نمونه ها تعیین و فاصله اطمینان 95 درصد آن در جامعه ایرانی برآورد گردید. یافته ها: تحقیق بر روی 65 بیمار با میانگین سنی 1/18±9/31 سال انجام گرفت. 28 بیمار (1/43 درصد) مونث و 37 نفر (9/56 درصد) مذکر بودند. مارکرهای سلولی cd15 و cd30 به ترتیب در 50 (9/76 درصد) و 58 (2/89 درصد) بیمار مثبت بود. در 46 (8/70 درصد) بیمار هر دو مارکر مثبت بودند و در 3 (6/4 درصد) نفر هر دو مارکر منفی بود. ارتباط معنی داری میان مثبت بودن مارکرهای مذکور با سن و جنس بیماران دیده نشد (6/0>p). نتیجه گیری: به نظر می رسد که نسبت قابل توجهی از بیماران ایرانی مبتلا به لنفوم هوچکین دارای مارکر سلولی cd15 یا cd30 مثبت هستند که می توانند در تشخیص لنفوم هوچکین مفید باشند. با این حال در موارد cd15 منفی و cd30 مثبت بهتر است برای پیشگیری از اشتباه با لنفوم آناپلاستیکanaplastic large cell lymphoma (alcl) از مارکرهای بیشتری استفاده نمود
چکیده سابقه و هدف: برای تشخیص و افتراق لنفوم هوچکین از سایر لنفوم‌ها از مارکرهای ایمونوهیستوشیمی به خصوص CD15 و CD30 استفاده می‌گردد. با توجه به آمارهای متفاوت فراوانی مارکرهای فوق وعدم اطلاع از وضعیت در کشور و به منظور تعیین شیوع ایمونوراکتیویتی برای مارکرهای CD15و CD30 در بیمار
پیش زمینه و هدف: مرحله بیماری در انتخاب درمان و پیش آگهی لنفوم هوچکین حائز اهمیت می‌باشد. علاوه بر مرحله بیماری از عواملی مانند هموگلوبین , شمارش سلول‌های سفید، سن و جنسیت در تعیین پیش آگهی استفاده شده که به طور کامل قادر به پیش بینی پیش آگهی بیماری نمی‌باشند. در سال‌های اخیر مطا
مقالهمجله پزشکی ارومیهبهروز ایلخانی زاده، behrouz iilkhanizadeh , urmia university of medical scienceدانشگاه علوم پزشکی ارومیهسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) پویا مظلومی، pooya mazlomi urmia university of medical science, urmia, iran, tel: +98 441 2780803ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، تلفن: 2780803-0441سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) علی عیشی، ali eishi , urmia university of medical scienceدانشگاه علوم پزشکی ارومیهسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) زهرا یکتا
پیش زمینه و هدف: مرحله بیماری در انتخاب درمان و پیش آگهی لنفوم هوچکین حائز اهمیت می باشد. علاوه بر مرحله بیماری از عواملی مانند هموگلوبین , شمارش سلول های سفید، سن و جنسیت در تعیین پیش آگهی استفاده شده که به طور کامل قادر به پیش بینی پیش آگهی بیماری نمی باشند. در سال های اخیر مطا
مقدمه و هدف: لنفوم هوچکین حدوداً یک درصد همه کانسرها را شامل می شود. سیکلواکسیژناز 2 (COX2) آنزیم سیتوپلاسمی است. انکوژن ها و فاکتور رشد باعث بیان بیش از حد COX2 می شوند. COX2 مهار کننده آپوپتوز است. جهش در ژن سرکوب کننده تومور p53 شایعترین تغییر ژنتیکی در بین تومورهای انسانی ا
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی همدانعفت عبدلی، effat abdoli علیرضا راستگوی حقی، alireza rastgoo haghi سعادت ترابیان، saadat torabian
مقدمه و هدف: لنفوم هوچکین حدوداً یک درصد همه کانسرها را شامل می شود. سیکلواکسیژناز 2 (cox2) آنزیم سیتوپلاسمی است. انکوژن ها و فاکتور رشد باعث بیان بیش از حد cox2 می شوند. cox2 مهار کننده آپوپتوز است. جهش در ژن سرکوب کننده تومور p53 شایعترین تغییر ژنتیکی در بین تومورهای انسانی ا
مقالهیافتهفرهاد شاهسوار، farhad shahsavar , department of immunology, lorestan university of medical sciences, khorramabad, iranگروه ایمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی لرستان (lorestan university of medical sciences) مهرزاد جعفرزاده، mehrzad jafarzadeh immunology research center, iran university of medical sciences, tehran, iran.مرکز تحقیقات ایمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ایران (iran university of medical sciences) مریم سلیمانی نژاد، maryam soleimani nejad babol university of medical sciences, babol, iranدانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بابل (babol university of medical sciences) شهاب فروتنی
مقدمه: لنفوم هوچکین یک نوع بدخیمی سلول های سیستم ایمنی است و حدود 30% کل لنفوم ها را تشکیل می دهد. این بیماری براساس یافته های هیستوپاتولوژیک به چهار زیرگروه تقسیم می شود. گزارش های اخیر نشان می دهد که کموکاین sdf1 در رشد، بقا و متاستاز بسیاری از سرطان ها مثل سینه، پروستات و پانک