رشد ذهنی و فعالیت تیروئید در کودکانی که هنگام شیرخواری مادران آنها با متی مازول درمان شده اند
چکیده
سابقه و هدف : مطالعات اخیر نشان دادهاند که کودکانی که مادران آنها دچار پرکاری تیروئید بوده و متی مازول مصرف میکردهاند در دوران شیرخوارگی فعالیت تیروئید آنها طبیعی است. مطالعه کنونی رشد ذهنی و فعالیت تیروئید آنها را در سنین قبل از دبستان و دبستان بررسی کرده است. روش بررسی : 82 کودک در سن 48 تا 86 ماه مطالعه شدند. مادران 42 کودک در زمان شیرخوارگی آنها برای درمان پرکاری تیروئید از متیمازول (30-20میلی گرم در روز برای ماه اول، 10 میلی گرم برای ماه دوم و 10-5 میلی گرم برای 10 ماه بعد) استفاده کرده بودند. آزمونهای عملکردی تیروئید این کودکان در مدت یک سال مصرف متیمازول توسط مادرانشان طبیعی بود. تعداد 40 کودک دیگر به عنوان شاهد انتخاب شدند. غلظت سرمی t4 ، t3 و tsh ، ید ادرار، آنتیبادیهای تیروئید اندازهگیری و ضریب هوشی با آزمونهای وکسلر و گودیناف سنجیده شد. یافته ها : وزن، قد، غلظت سرمی t4 ، t3 و tsh و آنتی بادیهای تیروئید تفاوتی در گروه متی مازول و شاهد نداشت. متوسط ضریب هوشی 17± 107 در مقابل 16±106 (با آزمون گودیناف) و 10±103 در مقابل 16±103 (آزمون وکسلر) به ترتیب برای کودکان گروه متی مازول و شاهد بود و تفاوت معنیدار بین دو گروه موجود نبود. در زمینههای کلامی ( verbal ) و عملی ( functional ) ضریب هوشی و اجزای این زمینهها نیز تفاوت معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد. نتیجه گیری : رشد جسمی و ذهنی و فعالیت تیروئید در کودکانی که مادران آنها در زمان شیردهی آنها متی مازول مصرف میکردهاند در سنین پیش از دبستان و دبستان طبیعی است.