بررسی دوز رکتوم و مقایسه دوزیمتری in-vivo با دوز بدست آمده از روش planning در بیماران مبتلا به کارسینوم سرویکس و اندومتر که درمان براکی تراپی دریافت نموده اند

فرهاد سمیعی، f samiee بیمارستان امام خمینی، بلوار کشاورز، حمیدرضا دهقان منشادی، h.r dehghan manshadi بیمارستان شهدای هفتم تیر، خیابان شهید رجایی، رامین جابری، r jaberi بیمارستان امام خمینی، بلوار کشاورز، علی اکبر شرفی، a.a sharafi دانشکده پیراپزشکی، بزرگراه شهید همت، علی پاشا میثمی، a.p meysami دانشکده پزشکی، حسین قرائتی، h gharaati دانشکده پزشکی،

چکیده

زمینه و هدف: براکی تراپی داخل حفره ای در کانسرهای دستگاه تناسلی زنان بر دو پایه استوار است: یکی توزیع دوز مناسب و بالا در منطقه هدف درمان و دیگری گرادیان و افت دوز شدید در منطقه خارج از هدف درمان و بخصوص مناطق آسیب پذیر رکتوم یا مثانه. هــدف از ایــن مطالعه، کنترل کیفی سیستم طراحی درمان به روش in-vivo dosimetry با استفاده ازtld-100 (thermolluminecent dosimeter) در نقاط رفرانس رکتوم (توصیه icru-38=international committe of radiological protection and unit) می باشد. روش بررسی: برای دوزیمتری از تراشه های lif(littium fluraid) معروف به tld-100 استفاده شد. همچنین مقدار دوز جذبی در نقاط رکتوم به ترتیب ازبالا: r3، r1، r2 و r4 بر روی 33 بیمار مبتلا به کارسینوم سرویکس و اندومتر در stage1-3که کاندید درمان براکی تراپی به روش mdr(medium dose rate) بودند، با قرار دادن 2 عدد tld در هر نقطه انجام پذیرفته و با دوز پلانینگ بدست آمده در همان نقاط مقایسه گردید. این مطالعه به صورت توصیفی انجام پذیرفته و روشهای آماری بکار گرفته شده در این تحقیق، رگرسیون خطی، آنالیز واریانس، آزمون t-test، آزمون chi-square و نمودارهای پراکنش و رگرسیونی بوده است. یافته ها: متوسط میانگین های دوز اندازه گیری شده tldها در تمام نقاط، معادل(214=sd)580 سانتی گری و متوسط دوزهای بدست آمده از روش پلانینگ در تمام نقاط رکتوم معادل (245=sd)654 سانتی گری بوده است. ملاحظه می شود که دوز محاسبه شده در روش پلانینگ بطورقابل ملاحظه ای بیش تر از دوز اندازه گیری شده توسط tldها است(001/0pvalue<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده و در محدوده مطالعه شده(1200-300 سانتی گری)، می توان دوز جذبی واقعی رکتوم(y) را از روش پلانینگ با استفاده از فرمول زیر با ضریب اطمینان(66%=r2) محاسبه نمود که در آن x، دوز محاسبه شده از روش پلانینگ می باشد: 5/118+x7/0y=. دوز میانگین tldبا هیچ کدام از پارامترهای سن، dose rate، دوزتوتال، قطر قدام و خلف بیمار،stage بیماری و فاصله نقاط رکتوم از مرکز توزیع دوز(lr=length from reference point) ارتباط معنی داری نداشته اســت. تفــاوت بین میانگین tldها و دوز پلانینــگ بر اساس نوع اپلیکاتور بکار برده شده متفاوت بوده، به گونــه ای کــه مقــدار اختلاف در اپلیکاتورهای تانــدم/اوویید(009/0pvalue<) و اوویید(002/0pvalue<) بیش تراز اپلیکاتور سیلندر بوده است.