مقایسه اثربخشی بوسپیرون و متیل فنیدیت در کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال نقص توجه/ بیش فعالی به صورت متقاطع و دوسوکور
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بوسپیرون و متیلفنیدیت در درمان اختلال نقص توجه/ بیش فعالی (adhd) انجام شد. روش: در یک کارآزمایی بالینی، با کاربرد طرح متقاطع و دوسوکور، 40 کودک و نوجوان 16-6 ساله مبتلا به adhd به روش آسان انتخاب و با روش تصادفیسازی بلوکی در دو گروه قرار گرفتند. پژوهش دارای دو مرحه هشتهفتهای، همراه با یک هفته بدون درمان بود. به گروه یک در مرحله اول متیلفنیدیت و در مرحله دوم بوسپیرون داده شد و برای گروه دوم بهصورت وارون عمل شد. دوز هر دو دارو 5/0 میلیگرم به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن در نظر گرفته شد. برای گردآوری دادهها پرسشنامه تشخیص اختلال نقص توجه/ بیش فعالی (adhd-dq)، نسخه پدر/ مادر و آموزگار مقیاس درجهبندی adhd (adhd-rs) و پرسش نامه عوارض داروهای بوسپیرون و متیل فنیدیت بهکار رفت. پس از هفته های دوم، چهارم، ششم و هشتم در هر مرحله، نسخه پدر/ مادر و آموزگار adhd-rs و پرسشنامه عوارض جانبی دارو تکمیل شد. دادهها با روش تحلیل واریانس با اندازههای مکرر تحلیل شد. یافته ها: در پایان هر مرحله پژوهش، نسبت به شروع درمان و طی هفته های مختلف آن، نمره خردهمقیاسهای نقص توجه، بیش فعالی و تکانشگری adhd-r تحت تأثیر هر دو دارو کاهش داشتند و بین دو دارو تفاوتی دیده نشد. تأثیر متیلفنیدیت بر کاهش نشانه ها زودتر از بوسپیرون ظاهر شد و با گذشت زمان، کاهش نمرهها بیشتر بود. عوارض جانبی متیلفنیدیت نیز بیشتر بود (0001/0>p). نتیجهگیری: به نظر میرسد بوسپیرون در درمان adhd، با عوارض جانبی کمتر، بهاندازه متیل فنیدیت مؤثر باشد.