تأثیر سلژیلین بر روی علایم منفی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا: یک کارآزمایی بالینی دوسوکور
چکیده
هدف: این پژوهش با هدف بررسی میزان اثربخشی داروی سلژیلین که یک مهارکننده مونوآمین اکسیداز نوع b می باشد و خاصیت دوپامینرژیک دارد، در درمان بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا با علایم منفی بارز انجام شده است.روش: در یک کارآزمایی بالینی 80 بیمار بستری در بیمارستان حجازی مشهد که بر پایه معیارهای تشخیصی dsm-iv-tr، تشخیص اسکیزوفرنیا داشته اند و علایم منفی آنها بارز بود ]نمره بیشتر از 15 در مقیاس علایم مثبت و منفی panss) )[، در پژوهش وارد شدند. بیماران به تصادف در سه گروه دریافت کننده پنج میلی گرم سلژیلین، 10 میلی گرم سلژیلین و یا دارونما همراه با داروی آنتی سایکوتیک جای داده شدند. سپس بیماران به مدت شش هفته به کمک panss و آزمون عوارض دارویی پی گیری شدند. داده ها به کمک آزمون های آماری تحلیل واریانس و t تحلیل شدند.یافته ها: هشت بیمار به دلیل تشدید علایم پسیکوز و چهار بیمار به دلیل عوارض دارویی از بررسی کنار گذاشته شدند. میانگین سنی بیماران مورد بررسی 6/47 سال و میانگین مدت بستری در بیمارستان 9/8 سال بود. گرچه علایم منفی در هر دو گروه دریافت کننده سلژیلین پس از شش هفته بهبود نشان داد، تفاوت معنی داری میان دو گروه پنج میلی گرم و 10 میلی گرم سلژیلین و دارونما دیده نشد. نتیجه گیری: در بیماران بستری در بیمارستان، سلژیلین در بهبود علایم منفی اسکیزوفرنیا بر دارونما برتری ندارد.