مقالهآیا همراهی اختلال وسواسی- اجباری با اختلال دوقطبی نوع یک کمتر از اختلال افسردگی اساسی است؟
امیر شعبانی، amir shabani psychiatrist, assistant prof. of iran university of medical sciences, tehran psychiatric institute and mental health research centre, niayesh st., satarkhan ave., tehran, iran, i r.روانپزشک، استادیار دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی ایران، مرکز تحقیقات بهداشت روان. تهران، خیابان ستارخان، خیابان نیایش، نبش خ ونداد شریفی، vandad sharifi psychiatrist, assistant prof. of tehran university of medical sciencesروانپزشک، استادیار دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی تهران، مرکز تحقیقات روانپزشکی و روانشناسی. جواد علاقبندراد، javad alaghband-rad child and adolescent psychiatrist, associate prof. of tehran university of medical sciencesفوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی تهران. زهرا شهریور، zahra shahrivar child and adolescent psychiatrist, assistant prof. of tehran university of medical sciencesفوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان، استادیار دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی تهران. همایون امینی، homayun amini psychiatrist, associate prof. of tehran university of medical sciencesروانپزشک، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی تهران، مرکز تحقیقات روانپزشکی و روانشناسی. حسین کاویانی، hossein kaviani phd in clinical psychology, associate prof. of tehran university of medical sciencesدکترای تخصصی روانشناسی بالینی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی تهران. میترا حکیم شوشتری
چکیده
چکیدهمقدمه: بررسی ها گویای برتری میزان همبودی اختلال وسواسی – اجباری (ocd) در بیماران دوقطبی نسبت به بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی (mdd) هستند. ولی در زمینه مقایسه این همبودی بین اختلال دوقطبی نوع یک (bid) و mdd یافته های موجود اندک است. این پژوهش با هدف چنین مقایسه ای انجام شده است. روش: در یک مطالعه مقطعی، 466 بیمار مراجعه کننده به چهار مرکز روانپزشکی دانشگاهی شهر تهران به کمک فهرست معیارهای تشخیصی dsm-iv ارزیابی شدند و میزان همبودی همه عمر ocd در بیماران مبتلا به mdd و bid محاسبه و با روش های آماری توصیفی و تحلیلی بررسی شد.یافته ها: 124 مورد mdd و 115 مورد bid تشخیص داده شد که از نظر میانگین سنی و سایر ویژگی های جمعیت شناختی تفاوت معنی دار آماری نداشتند. میزان موارد بستری و نوع راجعه اختلال در گروه bid به طور معنی دار بیش از گروه دیگر بود. میزان همبودی همه عمر ocd در گروه mdd 7/17% و در گروه bid 7% بود که تفاوت معنی دار داشت (05/0p< ). هیچ موردی از همبودی ocd در بیماران مبتلا به نخستین دوره مانیا وجود نداشت و از این نظر تفاوت معنی داری بین بیماران مبتلا به mdd یک دوره ای و mdd راجعه دیده نشد.نتیجه گیری: همبودی همه عمر ocd در بیماران مبتلا به mdd چشمگیر است و ممکن است بیش از بیماران bid باشد.