پردازش و تفسیر داده های مغناطیس زمینی مرتبط با منابع زمین گرمایی با استفاده از دو روش اویلر و an-eul، شمال شرق محلات
چکیده
چشمههای آبگرم متعدد در منطقه محلات و همچنین نوع زمین شناسی منطقه، نشان دهنده وجود یک سامانة زمینگرمایی بزرگ در اعماق منطقه است. طی فعالیتهای صورت گرفته از 1374 در ایران، چندین ناحیه امیدبخش از لحاظ پتانسیل زمینگرمایی از سوی مرکز انرژیهای نو وزارت نیرو معرفی شده که محلات یکی از مناطق مهم در این زمینه است. به منظور شناسایی دقیق نواحی مستعد زمینگرمایی، عملیات مغناطیسسنجی زمینی در طول 10 نیم رخ به نسبت بلند، جمعا به طول حدود 160 کیلومتر با فاصله ایستگاهی 40 متر و فاصله نیم رخی 5/1 کیلومتر، در محدوده اطراف چشمههای آبگرم محلات صورت گرفت. در مجموع بیش از 4000 ایستگاه مغناطیسسنجی برداشت شد. در این پژوهش دادههای حاصل از عملیات مغناطیسسنجی زمینی با استفاده از دو روش بسیار کاربردی اویلر و روش تلفیقی سیگنال تحلیلی و اویلر (an-eul) مورد تفسیر قرار گرفته است. نتایج برآورد عمق منبع اصلی بیهنجاری به دست آمده با این دو روش، وجود یک منبع زمینگرمایی با عمق حداقل یک کیلومتر در منطقه را برآورد میکند. مقدار شاخص ساختاری به دست آمده از این دو روش پردازشی، مؤید این است که منبع بیهنجاری احتمالا داری شکلی شبیه به یک استوانه قائم است. نبود قطب منفی مغناطیسی بارز در منطقه احتمالا حاکی از گسترش این توده در عمق است. همچنین نتایج این پژوهش نشان میدهد که روش اویلر علاوه بر برآورد عمق بیهنجاری، به بررسی روند تغییر عمق در نقاط متفاوت بیهنجاری هم میپردازد ولی روش an-eul فقط در نقاط خاصی میتواند برآورد عمق را عملی سازد.