استفاده از داربست هیدروکسی آپاتیت- ژلاتین پوشیده شده با سلول های بنیادی استرومایی مغز استخوان به عنوان گرافت استخوانی در مدل حیوانی
معصومه بهروزی، behruzi immunogenetic research center (irc), department of anatomy & cell biology, .school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranمرکز تحقیقات ایمونوژنتیک، گروه علوم تشریح و بیولوژی سلولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران هاتف قاسمی حمیدآبادی، ghasemi hamidabadi immunogenetic research center (irc), department of anatomy & cell biology, .school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranمرکز تحقیقات ایمونوژنتیک، گروه علوم تشریح و بیولوژی سلولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مظاهر قلی پور ملک آبادی، gholipour malekabadi biotechnology department, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranدپارتمان بیوتکنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران نورا... رضایی، rezaei immunogenetic research center (irc), department of anatomy & cell biology, .school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranمرکز تحقیقات ایمونوژنتیک، گروه علوم تشریح و بیولوژی سلولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مریم نظم بجنوردی، nazm bojnordi immunogenetic research center (irc), department of anatomy & cell biology, .school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranمرکز تحقیقات ایمونوژنتیک، گروه علوم تشریح و بیولوژی سلولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مجید ملک زاده شفارودی، malekzadeh shafaroudi immunogenetic research center (irc), department of anatomy & cell biology, .school of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranمرکز تحقیقات ایمونوژنتیک، گروه علوم تشریح و بیولوژی سلولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
چکیده
زمینه: داربست های کامپوزیتی با دارا بودن برخی از ویژگی های مطلوبشان امروزه کاربردهای فراوانی در مهندسی بافت های سخت دارند. در مطالعه حاضر با بررسی های آزمایشگاهی (in vitro) و همچنین پیوند به جمجمه رت بالغ (in vivo)، نقش کامپوزیت هیدروکسی آپاتیت- ژلاتین در دو حالت، یکی به تنهایی و دیگری پوشیده شده با سلول های بنیادی استرومایی مغز استخوان (bmscs) در روند بهبودی ضایعات استخوانی، کاهش زمان ترمیم و میزان پاسخ ایمنی بدن مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر، جهت تهیه نانو داربست هیدروکسی آپاتیت-ژلاتین از پودر نانوهیدروکسی آپاتیت و ژلاتین استفاده شد. bmscs با روش فلوشینگ (خروج مغز قرمز استخوان با جریان پر فشار مایع) جداسازی و کشت داده شدند. در این پژوهش از 15 سر رت نر بالغ نژاد ویستار با وزن حدود 250-200 گرم استفاده شد. گروه های مورد مطالعه شامل: گروه نقص استخوانی با داربست هیدروکسی آپاتیت-ژلاتین، گروه نقص استخوانی با هیدروکسی آپاتیت-ژلاتین به همراه bmscsو گروه نقص استخوانی بدون داربست که پس از یک هفته و یک ماه از جراحی مورد بررسی قرار گرفت. از آزمون mtt جهت بررسی زیست سازگاری داربست مذکور استفاده شد. جهت تأئید روند پیشرفت ترمیم و میزان حضور سلول های التهابی از رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و به منظور بررسی سنتز رشته های کلاژن از رنگ آمیزی تری کروم ماسون استفاده شد. یافته ها: نتایج ارزیابی mtt نشان داد که داربست (scaffold) مورد نظر اثر سمی بر روی سلول های استرومایی ندارد. اولین نشانه های استخوان سازی در هفته اول در گروه پیوند هیدروکسی آپاتیت- ژلاتین به همراه سلول های bmscs ظاهر شد. اما در هفته چهارم استخوان سازی کامل تر شده و باقی مانده های داربست مورد نظر به صورت جزایری در بافت استخوانی اسفنجی یافت شد. بیشترین تعداد لنفوسیت ها در گروه های تجربی پس از یک هفته از کاشت داربست ها مشاهده گردید. نتیجه گیری: به نظر می ر سد که داربست هیدروکسی آپاتیت-ژلاتین پوشیده شده با سلول های bmscs، نقش بالقوه ای در روند ترمیم داشته است و به عنوان راهکار درمانی مناسب در ترمیم ضایعات وسیع استخوانی می توان از آن بهره جست.
زمینه: داربست‌های کامپوزیتی با دارا بودن برخی از ویژگی‌های مطلوبشان امروزه کاربردهای فراوانی در مهندسی بافت‌های سخت دارند. در مطالعه حاضر با بررسی‌های آزمایشگاهی (In vitro) و همچنین پیوند به جمجمه رت بالغ (In vivo)، نقش کامپوزیت هیدروکسی آپاتیت- ژلاتین در دو حالت، یکی به تنهایی و
مقالهپژوهش های آسیب شناسی زیستیali mota، department of clinical biochemistry, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran abbas lotfi، department of clinical biochemistry, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iran jalal barzin، iran polymer and petrochemical institute (ippi), tehran, iran mohammad massumi
هدف: در این مطالعه پپتیدی حاوی توالی rgd از منشأ کلاژن iv معرفی شده است که دارای خصوصیات چسبندگی و تکثیری است. این پپتید روی داربست نانوفیبری پلی کاپرولاکتون/ ژلاتین تثبیت شد و چسبندگی و تکثیر سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسانی روی داربست تغییر داده شده توسط پپتید بررسی
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی گیلانآسا اجودانی، a ajoudani مهر انگیز صدوقی، m sadoughi سید همایون صدرایی، s h sadraie neurosciences research center, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات علوم اعصاب و گروه علوم تشریح، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران غلامرضا کاکا
مقدمه: سلول های استرومایی مغز استخوان (bmscs) سلول های بنیادی چند توانی هستند که توان تمایز به سلول های اوستئوژنی را دارند. امروزه از داربست های زیست تخریب پذیر به عنوان روش درمانی جدید برای جایگزینی و بستر بافت از دست رفته استفاده می شود. هدف: بررسی ترمیم نقص جزیی استخوان ران تو
مقالهمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجانعلیرضا عبدانی پور، a.r. abdanipour استاد یار گروه آموزشی علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی زنجان (zanjan university of medical sciences) علی نوری زاده، a. noori-zadeh مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفای بیمارستان خاتم الانبیا، تهران، ایران.سازمان اصلی تایید شده: مرکز تحقیقات علوم اعصاب شفا (shefa neuroscience research center) زهرا محمدی، z. mohamadi 2- دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، اردبیل، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل (islamic azad university of ardabil) فاطمه رشید شیخ احمد
زمینه و هدف: سلول های بنیادی بافت چربی از نظر ظاهری بسیار شبیه به سلول های استرومایی مغز استخوان هستند و میتوانند جایگزینی مناسب برای این سلول ها باشند. هدف از این مطالعه بررسی و مقایسه درصد حیات و تمایز خود به خودی سلول های بنیادی بافت چربی و سلول های استرومایی مغز استخوان در پا
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزدافسانه کرمی جویانی، a karami joyani tehranتهران مهدی صابری، m saberi tehranتهران غلامرضا کاکا، gh kaka tehranتهران سید همایون صدرایی
مقدمه: ژلاتین و کیتوسان به عنوان بیوپلیمرهای زیست سازگار و زیست تخریب پذیر شناخته شده اند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات غشاء ژلاتین- کیتوسان بر روی زنده ماندن، تکثیر، مرگ و تمایز سلول های استرومایی مغز استخوان موش صحرایی می باشد. روش بررسی: در این مطالعه ابتدا فیلم کامپوزیتی ژل
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی زنجانداود ذوالفقاری، d zolfagari غلامرضا کاکا، g kaka مینو صدری، m sadri سید همایون صدرایی
چکیده زمینه و هدف: پلی لاکتید کو پلی گلیکولید (poly d,l-lactic-co-glycolic acid=plga) به عنوان پلیمری زیست سازگار و زیست تخریب پذیر شناخته شده است. این پلیمر اخیرا در مهندسی بافت بسیار مورد توجه قرار گرفته است. هدف از مطالعه ی حاضر بررسی رفتار بیولوژیک سلول های استرومایی مغز استخ