بررسی تأثیر شیاف واژینال پروستاگلاندین e۲ در القای زایمان با اکسی توسین در بارداری طول کشیده
چکیده
نامناسب بودن سرویکس یکی از مشکلات عمده در ختم بارداریهای طول کشیده و از علل افزایش میزان سزارین در این گونه بارداریها می باشد. پروستاگلاندینها از جمله مواردی هستند که با مکانیسمهای متفاوتی موجب ripening دهانه رحم می شوند. این مطالعه با توجه به این مطلب و به صورت یک کارآزمایی بالینی و تصادفی روی 100 خانم بابارداری طول کشیده و دهانه رحم نامناسب انجام گردید و طی آن نتایج حاصل از اینداکشن با اکسی توسین در2 گروه 50 نفری که در یکی از آنها شیاف واژینال پروستاگلاندین e2، 8 ساعت قبل از اینداکشن به کار رفته بود، مقایسه شد. بر اساس نتایج به دست آمده در گروه مورد، bishop score از 69/0±75/0 به 84/0±39/2 افزایش یافته بود(005/0p<) و میانگین زمان شروع اینداکشن تا زایمان به میزان قابل توجهی کوتاهتر از گروه شاهد بود(1/280±8/574 دقیقه در مقابل 8/412±04/843 دقیقه)(0005/0p<). میزان سزارین در 2 گروه تفاوتی نداشت. تنها عارضه استفاده از شیاف pge2 تهوع بود(2 مورد) که با توجه به نتایج فوق می توان گفت تجویز شیاف واژینال pge2 اگر چه تأثیری بر روش زایمان ندارد اما موجب افزایش bishop score سرویکس و کاهش قابل توجهی در طول مدت اینداکشن می گردد در حالی که عوارض مهمی نیز ایجاد نمی کند.