بررسی میزان شیوع شکستگی استخوان گونه در بیماران بستری شده در مرکز آموزشی درمانی حضرت فاطمه(س) تهران طی سالهای لغایت
چکیده
شکستگی استخوان گونه، از شکستگیهای شایع ناحیه فک و صورت می باشد که در صورت عدم تشخیص و درمان صحیح و به موقع منجر به اختلالاتی در عملکرد و زیبایی بیمار می گردد. بنابراین بررسی میزان شیوع و ویژگیهای اپیدمیولوژیک این شکستگی از اهمیت قابل توجهی برخوردار می باشد. این مطالعه به صورت توصیفی و گذشته نگر روی 1277 بیمار با تشخیص شکستگی استخوانهای صورت طی سالهای 1373 لغایت 1378 در مرکز آموزشی درمانی حضرت فاطمه(س) انجام شد. سپس اطلاعات مربوط به یافته های اپیدمیولوژیک و یافته های بالینی و زمان عمل جراحی جمع آوری و مورد بررسی آماری قرار گرفت. از تعداد 1277 بیمار بررسی شده، 193 بیمار شکستگی استخوان گونه داشتند که حدود 1/15 % از کل شکستگیهای فک و صورت را تشکیل می داد. اغلب بیماران با شکستگی استخوان گونه (9/83 % ) مرد بودند و در محدوده سنی 30-21 سال(9/38 % ) قرار داشتند. شایع ترین علت شکستگی استخوان گونه(4/55 % ) تصادف با اتومبیل و موتور سیکلت بوده است. از نظر سمت ضایعه، سمت چپ شایع ترین سمت شکستگی با میزان شیوع 9/53 % بود و در 2/7 % موارد، در هر دو سمت راست و چپ، شکستگی وجود داشت. شایع ترین علامت شکستگی، از بین رفتن برجستگی گونه (7/53 % ) بود. اغلب بیماران به صورت تاخیری تحت درمان جراحی قرار گرفته بودند و فقط 5/15 % در هفته اول بعد از تروما، جراحی شده بودند. با توجه به شیوع این نوع شکستگیها در تصادفات، می توان با پیشگیری صحیح، از شیوع این نوع شکستگیها کاست. اغلب این بیماران به علت وجود ادم و هماتوم به موقع تشخیص داده نشده و تحت عمل جراحی قرار نمی گیرند اما در صورت توجه بیشتر و دقت در معاینات بالینی بیماران با ترومای ناحیه فک و صورت، می توان بموقع این بیماران را تشخیص داده و تحت عمل جراحی قرار داد.