بررسی و مقایسه تاثیر بازتوانی قلبی بر تغییرات شاخص های آنتروپومتریک چاقی در مردان دیابتی و غیر دیابتیِ مبتلا به بیماری عروق کرونری مراجعه کننده به بخش بازتوانی قلبی
چکیده
زمینه و هدف: یکی از پیامدهای ناشی از چاقی بروز بیماری عروق کرونری و دیابت است. یکی از راههای کاهش چاقی در بیماران عروق کرونری، انجام برنامههای ورزشی است که احتمالاً در دراز مدت موجب کاهش چاقی و به دنبال آن بهبود سلامتی می شوند. هدف از این تحقیق، مقایسهی تأثیر بازتوانی قلبی مبتنی بر تمرینات ورزشی بر شاخصهای آنتروپومتریک چاقی در مردان دیابتی و غیر دیابتی مبتلا به بیماری عروق کرونری بود. روش بررسی:71 مرد داوطلب مبتلا به بیماری عروق کرونر در این تحقیق شرکت نمودند (39 بیمار غیر دیابتی و 32 بیمار دیابتی). برنامه درمانی شامل6 تا 8 هفته تمرینات ورزشی با شدت متوسط، شامل 45 دقیقه تمرینات هوازی بر روی تردمیل، دوچرخه ثابت و ارگومتر شانه بود. در هر دو گروه بیماران، شاخصهای آنتروپومتریک چاقی (شاخص توده بدن، دور کمر، دور هیپ، نسبت دور کمر به دور هیپ و نسبت دور کمر به قد) درابتدا، میانه و بعد از اتمام بازتوانی اندازه گیری شدند. یافته ها: در بیماران دیابتی برنامهی بازتوانی قلبی موجب کاهش معنادار تمامی شاخصهای آنتروپومتریک (05/0>p) به جز دور هیپ شد. در بیماران غیر دیابتی برنامه باز توانی قلبی موجب افزایش معنادار شاخص توده بدن bmi (body mass index)، دور کمر و نسبت دور کمر به قد گردید(05/0>p) اما تأثیری بر روی سایر شاخصها نداشت. نتیجه گیری: برای کاهش شاخصهای آنتروپومتریک چاقی در برنامه باز توانی بیماران غیر دیابتی انجام تمرینات ورزشی به تنهایی کافی نیست.