اثر محیط کشت بر روی رشد سلولی، کمیت و کیفیت بیوماس در میکروجلبک نانوکلروپسیس اوکولاتا جهت تولید بیودیزل (سوخت سبز)
چکیده
مقدمه: نگرانی در مورد بحران انرژی همراه با تغییرات آب و هوایی و افزایش گرمایش جهانی، باعث توجه بیشتر به تولید انرژی بیودیزل از میکروجلبکها شده است. رشد سلولی، تولید بیوماس و تجمع لیپید در میکروجلبک از عوامل تعیین کننده بازدهی اقتصادی بیودیزل بوده و هدف از این مطالعه ، بررسی نقش محیط کشت در افزایش بازدهی عوامل مذکور می باشد. روش بررسی: میکروجلبک نانوکلروپسیس اوکولاتا درچهار محیط walne ، f/2 ، sato و tmrl کشت داده شد. میزان رشد سلولی به طور روزانه از طریق اندازه گیری دانسیته سلولی با استفاده از اسپکتوفتومتر تعیین گردید. تولید بیوماس و تجمع لیپید در دو فاز رشد لگاریتمی و رشد ثابت میکروجلبک، اندازه گیری و ترکیبات تشکیل دهنده بوسیله گازکروماتوگرافی تشخیص داده شد. مطابق استاندارد، کیفیت روغن استخراج شده از هر محیط کشت جهت تولید بیودیزل ، بوسیله اندیس ید تعیین گردید. یافته ها: نتایج حاصل نشان داد بیشترین میزان رشد سلولی و تولید بیوماس در محیط کشت walne و به ترتیب برابر day-1 2616/0 و gl-1 652/2 می باشد . بیشترین درصد تبدیل بیوماس به لیپید نیز در محیط کشت tmrl و برابر 22/37 درصد وزن خشک سلولی حاصل شد. بیشترین بازدهی لیپید مربوط به محیط کشت walne و برابر gl-1day-1 1057/0بود و بیشترین مقدار اسیدهای چرب غیر اشباع چندگانه pufa ( polyunsaturated fatty acids )در محیط کشت walne و در مرحله رشد لگاریتمی و برابر 99/42 درصد اسید چرب بدست آمد. بیشترین مقدار تری گلیسرید نیز در مرحله رشد ثابت و در محیط کشت sato برابر 25/75 درصد اسید چرب بدست آمد . نتیجه گیری: میکروجلبک نانوکلروپسیس اوکولاتا ، حداکثر بازدهی جهت مقاصد آبزی پروری و مصارف انسانی و همچنین تولید بیودیزل را به ترتیب در فاز رشد لگاریتمی و رشد ثابت و در محیط کشت walne نشان داد.