الگوی فضاهای نیمه باز خانه های بومی دزفول، بوشهر و بندرلنگه در ارتباط با مولفه های اقلیم محلی
چکیده
چکیده حاشیه جنوبی ایران دارای یکی از بحرانی ترین اقلیم های جهان بوده و لذا توجه به مولفه های اقلیمی در فرآیند طراحی خانه ها در این منطقه ضروری است. فضاهای باز و نیمه باز از عوامل موثر در شکل دادن به الگوهای اقلیمی خانههای بومی و بکارگیری این الگوها در طراحی مسکن معاصر این اقلیم، می تواند سبب ارتقای سطح آسایش حرارتی شود. این مقاله با تطابق ویژگی های فضاهای نیمه باز خانه های بومی در بندرلنگه، بوشهر و دزفول، با مشخصات اقلیم محلی این مناطق، ضمن معرفی الگوهای فضاهای باز و نیمه باز در آنها؛ تناسب و تاثرپذیری الگوها را از اقلیم میانه و محلی بررسی میکند. این مقاله دارای هدفی کاربردی و راهبرد آن در مرحله تحلیل و استنتاج کیفی و از طریق نظریه دادهبنیاد بوده و با روش تصویرسازی انجام میشود. گردآوری دادهها در دو بخش مطالعه کتابخانه ای و تحلیل اسناد خانه های بومی انجام شده است. تطابق مشخصههای بدستآمده از کدگذاری نمونهها با مولفههای اقلیم میانه و محلی مناطق مورد بررسی نشان میدهد که ویژگیها و الگوهای فضاهای باز و نیمهباز در خانههای مورد مطالعه در دزفول، بندرلنگه و بوشهر با مولفههای اقلیمی هر شهر منطبق و بر اساس تفاوت در مولفههای اقلیمی در مقیاس میانه و محلی، در الگوهای مورد بحث تفاوتهایی ایجاد شده است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- نیلوفر نیکقدم — استادیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران