عدم همراهی بین بیماری ندول تیروئید با چندشکلی ۱۲۵۶۰۴۹rs در ژن گیرنده بتای استروژن در زنان استان مرکزی

احمد همتا، ahmad hamta department of biology, arak university, arak, iran.گروه زیست شناسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران. مریم یوسفی، maryam yousefi department of biology, arak university, arak, iran.گروه زیست شناسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اراک (arak university) مسعود فاضلی مصلح آبادی، masood fazeli mosleh abadi department of radiology, valiasr hospital, arak university of medical sciences, arak, iran.گروه رادیولوژی، بیمارستان ولی عصر (عج)، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه اراک (arak university) افسانه طلایی، afsaneh talaei department of internal medicine, endocrine and metabolism research center, arak university of medical sciences, arak, iran.گروه داخلی، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اراک (arak university of medical sciences) عبدالرحیم صادقی، abdorrahim sadeghi department of biochemistry and genetics, molecular and medicine research center, arak university of medical sciences, arak, iran.گروه بیوشیمی و ژنتیک، مرکز تحقیقات پزشکی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اراک (arak university of medical sciences)

چکیده

زمینه و هدف: ندول های تیروئید شایع هستند. 4 تا 7 درصد بزرگسالان یک ندول قابل لمس دارند و 50 تا70 درصد از آن ها با دقت بالا در سونوگرافی قابل تشخیص اند. میزان وجود ندول تیروئیدی در زنان 4 برابر مردان است و نسبت سرطان تیروئید در زنان در مقایسه با مردان 3 به 1 است و ششمین سرطان شایع در زنان می باشد. یافته های اپیدمیولوژیک و آزمایشگاهی نشان می دهند که هورمون های جنسی به ویژه استروژن ممکن است بر این غده و نئوپلاسم آن موثر باشد. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط پلی مورفیسم 1256049rs در ژن گیرنده استروژن بتا با بیماری ندول تیروئید است. مواد و روش ها: در این مطالعه مورد - شاهدی، 146 بیمار با ندول تیروئید و 151 فرد سالم مراجعه کننده به بیمارستان امیرالمومنین (ع) شهر اراک، وارد مطالعه شدند. تشخیص بیماری با اولتراسونوگرافی و تایید متخصص غدد انجام شد. dna ژنومی از خون کامل حاوی ضد انعقاد edta استخراج شد. ژنوتیپ ها با استفاده از روش t-arms pcr مشخص شدند و با استفاده از روش های آماری تجزیه و تحلیل گردیدند. یافته ها: فراوانی ژنوتیپ های cc، tc و tt در گروه مورد به ترتیب 136 (2/93 درصد)، 10(8/6 درصد) و صفر (صفر درصد) و در گروه شاهد 139 (1/92 درصد)، 12(9/7 درصد) و صفر(صفر درصد) به دست آمد. در این تحقیق، ارتباط معنی داری بین بیماری ندول تیروئید و چندشکلی 1256049rs مشاهده نشد(72/0p=). نتیجه گیری: یافته های ما حاکی از عدم ارتباط معنی دار بین چندشکلی 1256049rs و بیماری ندول تیروئید است. برای نتیجه گیری بهتر، پیشنهاد می شود این مطالعه در جمعیت های دیگر نیز انجام شود.