مقاله

تاثیر استرس وارد شده در دوران بارداری بر آستانه تشنج و تغییرات هیستومورفومتری قشر مخچه فرزندان موش‏های نژاد nmri

سحر پارسایی، sahar parsaee department of animal sciences, kharazmi university, tehran, iranگروه علوم جانوری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران هما محسنی کوچصفهانی، homa mohseni kochesfehani department of biology, kharazmi university, tehran, iran.بیولوژی تکوین جانوری، گروه زیست شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه خوارزمی (kharazami university) غلامرضا کاکا، gholamreza kaka neurosciences research center, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranایران، تهران، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، گروه علوم تشریحسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه خوارزمی (kharazami university) همایون صدرایی، homayon sadraee neurosciences research center, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iran.مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایرا نسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (baqiyatallah university of medical sciences) مجتبی کهالی، mojtaba kahali neurosciences research center, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iran.مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایرا نسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (baqiyatallah university of medical sciences)

چکیده

زمینه و هدف: استرس، یک آشفتگی روحی یا عاطفی است که در پاسخ به عوامل خارجی و محرک‏ها ایجاد می‏شود و می‏تواند در دوره بارداری نیز بروز نماید. هدف از این مطالعه بررسی اثر استرس در دوران بارداری بر تغییرات بافتی قشر مخچه و آستانه تشنج فرزندان آن‏ها می‏باشد . مواد و روش ‏ ها: در این مطالعه تجربی، 20 موش ماده باردار به دو گروه تقسیم شدند. گروه کنترل که استرس ندیده و گروه استرس دیده که به مدت 14 روز، روزانه به مدت یک ساعت تحت استرس بی ‏ حرکتی قرار گرفتند. بررسی آستانه تشنج در فرزندان با استفاده از تزریق داروی پنتیلن تترازول (ptz) انجام شد(8 n= ) . جهت بررسی تکوین مخچه ، فرزندان به سه گروه تقسیم شدند. گروه کنترل: مادران هیچ استرسی ندیدند و فرزندان نیز ptz دریافت نکردند (4 n= ). گروه شم: مادران تحت استرس قرار نگرفتند، ولی فرزندان ptz دریافت کردند (4 n= ). گروه تجربی: مادران استرس دیدند و فرزندان نیز داروی ptz دریافت کردند (4 n= ). پس از برش مخچه ، ضخامت لایه های قشر مخچه و تعداد سلول‏ها در هر لایه بررسی شد. یافته‏ها: میانگین آستانه تشنج در فرزندان تحت استرس بارداری در مقایسه با فرزندانی که مادرانشان تحت استرس نبودند، افزایش معنی‏داری را نشان داد (001/0 p ) . با این وجود، میزان تراکم سلول‏های لایه گرانولار در گروه تجربی نسبت به گروه‏های دیگر کاهش معنی‏داری را نشان داد (001/0 p< ) . نتیجه ‏ گیری: استرس دوران بارداری سبب افزایش آستانه تشنج فرزندان و نیز موجب تغییراتی در روند تکوین مخچه آن‏ها می‏گردد.

اسناد مشابه