مقاله

مدیریت تولید هنر در دوره هخامنشی

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

یکی از ویژگی های مهم هنر هخامنشی، تکرار نقش مایه های یکسان در آثار هنری این دوره طولانی و انسجام این هنر است. از این رو، بسیاری ازپژوهشگران ایده وجود الگوهای ثابت و از پیش تعیین شده برای این هنر را ضروری دانسته و آن را الگویی برای حجاران، پیکرتراشان و فلزکاران دانسته اند. اما پژوهش حاضر درصدد نمایش تفکر منسجمی است که با بهره-گیری از تفکری جامع به تدوین این الگوهای ثابت و متناسب پرداخته است. به این منظور بررسی میدانی بر روی نقش سر شیر بواسطه کثرت استفاده در هنرهای گوناگون هخامنشی و بازنمایی آن از وجوه گوناگون مورد نظر این مقاله قرار گرفته است. شیوه پژوهش استفاده از دستگاه ترسیم نماهای گوناگون برای دستیابی به ساختار هندسی این نقش مایه و نحوه بازنمایی آن در آثار نقش برجسته، سرستون و مجسمه ها و هنرهای کاربردی این دوره است. نتایج نشان می دهد که مدیریت هنری کارگاه های دربار، یک سازمان سه بعدی دارای انتظام معین ایجاد و بنا به نیاز بازنمایی های گوناگون، با استفاده از قوانین صفحات تصویر و ترسیم نمای مورد نظر، ضمن حفظ انسجام نقوش، نمای متناسب با جایگاه مورد نظر را پدید می-آورده است. از سوی دیگر، نتایج می تواند راهی برای تمایز آثار هنری کارگاه های دربار و دیگر آثار این دوره محسوب گردد.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. علیرضا هژبری نوبری — دانشیار گروه باستان¬شناسی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه تربیت مدرس
  2. ماهیار طاووسی — دانشجوی دکتری باستان¬شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس
  3. محمود طاووسی — استاد گروه پژوهش هنر ، دانشکده هنر و معماری ، دانشگاه تربیت مدرس
  4. فرهنگ خادمی ندوشن — دانشیار گروه باستان¬شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس

اسناد مشابه

  • مدیریت تولید هنر در دوره هخامنشی

    مقاله۲۰۱۱هنرهای تجسمیعلیرضا هژبری نوبری، فرهنگ خادمی ندوشن، ماهیار طاووسی، محمود طاووسی

    یکی از ویژگی‌های مهم هنر هخامنشی، تکرار نقش‌مایه های یکسان در آثار هنری این دوره طولانی و انسجام این هنر است. از این رو، بسیاری ازپژوهشگران ایده وجود الگوهای ثابت و از پیش تعیین شده برای این هنر را ضروری دانسته و آن را الگویی برای حجاران، پیکرتراشان و فلزکاران دانسته‌اند. اما پژو

  • بررسی ارابه‌ی زرین جیحون؛ شاهکار هنر فلزکاری هخامنشی

    گنجینه‌ی جیحون یکی از مهم‌ترین مجموعه­های بازمانده از هنر فلزکاری دوره­ی هخامنشی است که شامل 180 شیء ازجمله زیورآلات و پیکرک‌های آیینی و لوحه‌های تعویذ و ... است. شاخص‌ترین اثر این مجموعه ارابه‌ای طلایی با چهار اسب، ارابه‌ران و مسافر است. در این پژوهش تلاش بر این است تا بر اساس س

  • بررسی ارابه ی زرین جیحون (شاهکار هنر فلزکاری هخامنشی)

    مقالهجلوه هنررضا بایرام زاده، میراث فرهنگی خوی یوسف منصورزاده، میراث فرهنگی

    گنجینه ی جیحون یکی از مهمترین مجموعه ی بازمانده از هنر فلزکاری دوره ی هخامنشی است که شامل 180 شیء از جمله زیورآلات و پیکرک های آیینی و لوحه های تعویذ و ... می باشد. شاخص ترین اثر این مجموعه ارابه ای طلایی با چهار اسب، ارابه ران و مسافر می باشد. در این پژوهش تلاش بر این است تا برا

  • شکل‌گیری شاخصه‌های معماری شهری دوره هخامنشی در دهانه غلامان

    مقاله۲۰۱۹مرمت و معماری ایرانحسنعلی عرب، ستار خالدیان

    دهانه غلامان، محوطه‌ای هخامنشی واقع در سیستان (زرنگ دوره هخامنشی) است که در ابتدای این دوره بدون هیچ‌گونه پیشینه استقراری ایجاد شده و پس از 150 سال متروک می‌شود. این محوطه، با انتقال آب از یکی از شعبه‌های هیرمند مشروب شده و با وجود زمین‌های مساعد کشاورزی و نیز محیط نیزارهای اطراف

  • تحلیل ساختار پلان معماری کاخ های دوره هخامنشی و تأثیر آن بر معماری دوران اشکانی و ساسانی

    مقالهجامعه شناسی تاریخیعلیرضا هژبری نوبری، استاد گروه باستان شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران سمیه مهاجروطن، دانش آموختة کارشناسی ارشد باستان شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران رضا افهمی، استادیار گروه پژوهش هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

    پلان رایج در معماری دوره های قبل از هخامنشی و مرحلۀ اول معماری هخامنشی، مستطیل شکل است. تغییر این پلان به پلان مربع در دورۀ داریوش بزرگ، پیرو تفکرات جهان بینانه وی در وام گیری از اندیشه های ملل تابعه، به عنوان حرکتی نو در مرحلۀ دوم معماری هخامنشی، مقدمه ای برای استفاده از این نوع

  • تحلیل ساختار پلان معماری کاخ های دورة هخامنشی و تأثیر آن بر معماری دوران اشکانی و ساسانی

    مقاله۲۰۱۵جامعه شناسی تاریخیعلیرضا هژبری نوبری، سمیه مهاجروطن، رضا افهمی

    پلان رایج در معماری دوره های قبل از هخامنشی و مرحلۀ اول معماری هخامنشی، مستطیل شکل است. تغییر این پلان به پلان مربع در دورۀ داریوش بزرگ، پیرو تفکرات جهان بینانة وی در وام گیری از اندیشه های ملل تابعه، به عنوان حرکتی نو در مرحلۀ دوم معماری هخامنشی، مقدمه ای برای استفاده از این نوع