اعتباریابی پرسشنامه پیگیری زمان محور در افراد مراجعه کننده به مراکز معتادان بی نام
چکیده
زمینه: عود، بازگشت به مصرف مواد بعد از یک دوره پرهیز از مصرف است. پژوهش حاضر با هدف بررسی خصوصیات روانسنجی پرسشنامه پیگیری زمانمحور برای سوءمصرف مواد در میان افراد مراجعهکننده به مراکز معتادان بینام انجام شد. روشها: در این پژوهش روششناسی مقطعی، 385 نفر از افراد مراجعهکننده به مراکز معتادان بینام شهرستان قم با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسشنامه ویژگیهای جمعیتشناسی و پرسشنامه پیگیری زمانمحور (tlfb) که آسیبپذیری به عود سوءمصرف مواد را ارزیابی میکند، جهت جمع آوری داده ها استفاده شد. برای اعتباریابی پرسشنامه، ابتدا با استفاده از نرمافزار spss ضریب پایایی سنجیده شد و تحلیل عاملی اکتشافی پرسشنامه انجام گردید. سپس با استفاده از نرمافزار لیزرل تحلیل عاملی تأییدی انجام شد. یافتهها: تمامی افراد نمونه حاضر را مردان تشکیل دادند و 56/61 درصد آنان متأهل بودند. نتایج پژوهش نشان داد که همسانی درونی پرسشنامه برابر با 931/0 است. همچنین نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی پرسشنامه بیانگر روایی سازه این پرسشنامه در میان نمونه حاضر بود. نتیجهگیری: پرسشنامه پیگیری زمانمحور در افراد مراجعهکننده به مراکز معتادان بینام ایرانی دارای خصوصیات روانسنجی قابل قبولی است و پژوهشگران و درمانگران میتوانند از آن به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش میزان آسیبپذیری به عود سوءمصرف مواد استفاده کنند.