بررسی همراهی چندشکلی تک نوکلئوتیدی rs۱۷۱۷۳۶۰۸ ژن کمرین با دیابت بارداری
زهرا حسنوند، zahra hasanvand department of biochemistry and genetics, arak university of medical sciences, arak, iranگروه بیوشیمی و ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران فریده جلالی مشایخی، farideh jalali mashayekhi department of biochemistry and genetics, arak university of medical sciences, arak, iranگروه بیوشیمی و ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اراک (arak university of medical sciences) عبدالرحیم صادقی، abdorrahim sadeghi molecular and medicine research center, arak university of medical sciences, arak, iranگروه بیوشیمی و ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک ، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اراک (arak university of medical sciences) محمدرضا رضوانفر، mohammad reza rezvanfar department of internal medicine, arak university of medical sciences, arak, iranگروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اراک (arak university of medical sciences) محمدتقی گودرزی، mohammad taghi goodarzi research center for molecular and medicine, hamedan university of medical sciences, hamedan, iranمرکز تحقیقات پزشکی ملکولی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی اراک (arak university of medical sciences)
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
زمینه و هدف: دیابت بارداری به عنوان عدم تحمل گلوکز تعریف می شود و برای اولین بارطی بارداری تشخیص داده می شود. برخی مطالعات نقش کمرین را در روند ایجاد دیابت بارداری نشان می دهند. در این مطالعه، برای اولین بار همراهی چند شکلی rs17173608 ژن کمرین با احتمال ابتلا به دیابت بارداری در جامعه زنان شهر اراک بررسی گردید. مواد و روش ها: در این مطالعه موردی- شاهدی، 120 زن با دیابت بارداری و 150 زن باردار با تست تحمل گلوکز طبیعی انتخاب شدند. دیابت بارداری با تست تحمل خوراکی گلوکز و بر اساس معیار جدید کارگروه مطالعات بارداری انجمن بین المللی دیابت مورد تایید قرار گرفت. نمونه dna از خون تام حاوی ضد انعقاد استخراج گردید. چند شکلی ژن کمرین با استفاده ازروش t-arms pcr تعیین شد. یافته ها: فراوانی ژنوتیپ های gt ،tt و gg در rs17173608 به ترتیب در گروه دیابت بارداری 7/81، 5/17 و 8/0 درصد و در گروه کنترل 3/73، 3/25 و 3/1 درصد به دست آمد. فراوانی ژنوتیپ ها بین گروه دیابت بارداری وکنترل اختلاف معنی داری را نشان نداد. هم چنین، فراوانی آللی درگروه دیابت بارداری (6/9 درصد g، 4/90 درصد t) تفاوت معنی داری با گروه کنترل (14 درصد g، 96 درصد t ) نداشت. هم چنین ارتباطی بین فراوانی ژنوتیپ ها و سطح قند خون ناشتا، قند یک ساعته وقند دوساعته و نمایه توده بدنی مشاهده نشد. نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان می دهد چند شکلی rs17173608 در ژن کمرین با احتمال بروز دیابت بارداری در جمعیت مورد مطالعه همراهی ندارد.