تأثیر برنامه آموزشی بر اساس الگوی سازگاری روی بر سازگاری روانی بیماران مبتلا به نارسایی قلب
چکیده
زمینه و هدف: نارسایی قلب، بیماری مزمنی است که بر ابعاد جسمانی و روانی زندگی فرد تأثیر می گذارد. رسیدن به تعادل روانی در این بیماران نیازمند آموزش و پیگیری است. هدف از این مطالعه تعیین تأثیر برنامه آموزشی مبتنی بر الگوی سازگاری روی بر سازگاری روانی بیماران نارسایی قلب می باشد. روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی بر روی شصت بیمار مبتلا به نارسایی قلب دارای پرونده در بیمارستان ولیعصر(عج) و مرکز تحقیقات قلب و عروق شهر بیرجند در سال 1392 انجام گردید. بیماران موردنظر به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه سی نفری شاهد و آزمون تقسیم شدند. ابزار جمع آوری داده ها فرم بررسی و شناخت روی و پرسشنامه سلامت روانی ( mhi-38 ) بود که پایایی آنها در مطالعات مختلف تأیید شده است. پرسشنامه سلامت روانی پس از تایید روایی محتوی جهت پایایی به صورت مقدماتی بر روی بیست نفر از بیماران اجرا و ضریب آلفا کرونباخ 91/0 به دست آمد. برنامه آموزشی بر اساس رفتارهای ناسازگار و محرکهای هر رفتار در گروه آزمون اجرا و پیگیری شد. گروه شاهد مراقبتهای معمول را دریافت کردند. داده ها توسط نرم افزار آماری spss ویرایش 15 و آزمونهای آماری independent t test ، paired t test ، wilcoxon ، mann whitney ، fisher exact test و chi-square تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمره سازگاری روانی و تعداد رفتارهای ناسازگار قبل از مداخله در دو گروه اختلاف معنی داری نداشت، در حالی که بعد از مداخله اختلاف معنی داری به دست آمد(001/0 p ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، اجرای برنامه آموزشی بر اساس الگوی روی، می تواند بر سازگاری روانی و رفتارهای ناسازگار بیماران مبتلا به نارسایی قلب مؤثر باشد. پرستاران می توانند با به کارگیری برنامه های آموزشی بر اساس الگوی سازگاری روی نقش مؤثرتری در بهبود سازگاری روانی و رفتارهای ناسازگار این بیماران داشته باشند.