بررسی عملکرد و آگاهی کادر درمانی بیمارستانهای امام رضا (ع) و ولی عصر(عج) بیرجند در مورد آسیب های ناشی از فرو رفتن سر سوزن در دست (سال ۸۷-۱۳۸۶)
چکیده
زمینه و هدف: آسیب ناشی از فرو رفتن سرسوزن و آلودگی احتمالی عوامل عفونی منتقله از راه خون نظیر hiv ، hbv و hcv از خطرات مهم شغلی تهدیدکننده سلامت کارکنان مراقبت های بهداشتی است. با توجه به اهمیت این موضوع مطالعه حاضر با هدف بررسی عملکرد و آگاهی کادر درمانی بیمارستانهای امام رضا (ع) و ولی عصر(عج) بیرجند در مورد آسیب های ناشی از فرو رفتن سر سوزن در دست طراحی و اجرا گردید. روش تحقیق: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال 86 با حجم نمونه 59 نفر در بیمارستانهای امام رضا (ع) و ولی عصر(عج) بیرجند انجام شد. فرم های بازنگری عملکرد به صورت مشاهده مستقیم توسط مجریان طرح و پرسشنامه های آگاهی توسط خود افراد مورد مطالعه به منظور بررسی روش های پیشگیری از آسیب های ناشی از فرو رفتن سوزن در دست و همچنین اقدامات لازم پس از فرورفتن سوزن تکمیل شد. داده ها با استفاده از نرم افزار spss و آزمون های کای دو و تی و آنالیز واریانس یک طرفه در سطح معنی داری 05/0 p< مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: از کل افراد مورد بررسی، 7/23% مرد، 3/76% زن، 6/13% دیپلم، 22% کاردان، 2/49% لیسانس، 3/15% فوق لیسانس و بالاتر بودند. میانگین سنی 4/33 سال و میانگین سابقه کار 6/9 سال برآورد شد. در مجموع آگاهی بیشتر افراد مورد مطالعه متوسط بود (1/66%) در صورتی که عملکرد بیشتر آنان با توجه به معیارهای مورد بررسی ضعیف برآورد شد. 36 نفر (61%) از کل افراد مورد بررسی، حداقل یک بار دچار آسیب ناشی از فرو رفتن سرسوزن آلوده شده بودند که از این تعداد 80% هیچ گونه اقدام پیگیری کننده ای انجام نداده بودند؛ در حالی که بیشتر آنها از اقدامات لازم پس از آسیب ناشی از سرسوزن آگاهی داشتند و معتقد بودند که احتیاطات همه جانبه را در برابر کلیه بیماران انجام می دهند. بین عملکرد افراد مورد بررسی با جنس، تحصیلات و شغل ارتباط معنی داری وجود داشت (05/0 (p< . نتیجه گیری: با توجه به میزان بالای آسیب ناشی از فرو رفتن سرسوزن، آموزش مستمر و راه اندازی سیستم مراقبت و تغییرعادت های غلط در کادر درمانی می تواند در کاهش آسیب های ناشی از فرو رفتن سرسوزن و کاهش احتمال کسب عوامل عفونی، مفید و کارساز باشد.