شیوع ویروس تورکوتنو در بیماران مبتلا به هپاتیتc در شیراز ۱۳۸۸-۱۳۸۷

عذرا کنارکوهی، azra kenarkoohi department of virology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranگروه ویروس شناسی پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس تهران- ایران مهرداد روانشاد، mehrdad ravanshad department of virology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranگروه ویروس شناسی پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس تهران- ایران منوچهر رسولی، manoochehr rasouli department of immunology, prof. alborzi clinical microbiology research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranگروه ایمنی شناسی، مرکز تحقیقات بالینی البرزی شیراز،دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران زهره شریفی، zohreh sharifi research center of iranian blood transfusion organization, tehran, iran.مرکز تحقیقات سازمان انتقال خون ایران، تهران، ایران شهاب فلاحی، shahab falahi department of virology, faculty of medical sciences, tarbiat modares university, tehran, iranگروه ویروس شناسی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس تهران- ایران

چکیده

زمینه و هدف: ویروس تورکوتنو اولین سیرکوویروس انسانی است که در سال 1997 در ژاپن از بیماران مبتلا به هپاتیت با عامل ناشناخته، جداسازی گردید. از آن زمان تا کنون مطالعات متعددی بر روی جنبه‎های مختلف عفونت زایی این ویروس انجام شده است. هدف مطالعه حاضر، شیوع ویروس تورکوتنو در مبتلایان به هپاتیتc شهر شیراز با استفاده از دو جفت پرایمر مختلف می‎باشد. مواد و روش‎ها: در این مطالعه توصیفی نمونه‎های خون 240 بیمار مبتلا به هپاتیت c مزمن مراجعه کننده به مرکز تحقیقات بالینی استاد البرزی شیراز از نظر وجود dna ویروس تورکوتنو توسط روش واکنش زنجیره ای پلی مراز با استفاده از دو جفت پرایمر مختلف مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج با استفاده از نرم افزار spss و آزمون آماری کای دو تجزیه و تحلیل شدند. یافته‎ها: از تعداد240 بیمار مورد مطالعه، 220 نمونه (92درصد) به وسیله پرایمرهای ناحیه 5΄-utrو 12 نمونه (5 درصد) به وسیله پرایمرهای ناحیه n22 مثبت بودند. براساس اطلاعات دموگرافیک، تفاوتی بین میزان شیوع ویروس تورکوتنو در جنس مرد و زن موجود نبود. نتیجه گیری: شیوع ویروس تورکوتنو در بین بیماران مبتلا به هپاتیت c مزمن با استفاده از پرایمرهای ناحیه5΄-utr بالا بود و تقریباً با مطالعات کشورهای دیگر هم‎خوانی داشت اما با استفاده از پرایمرهای ناحیه n22 در این مطالعه شیوع پایین‎تری به دست آمد. در مجموع ارتباط معنی‎داری بین جنس با میزان شیوع ویروس وجود نداشت. شیوع بحث انگیز و یا حتی بالای ویروس در بین بیماران مبتلا به هپاتیتc ضرورت مطالعات بیشتری را در زمینه ارتباط این دو ویروس ایجاد می‎کند.