چالش های آموزش الکترونیکی در علوم پزشکی از دیدگاه اعضاء هیئت علمی
چکیده
سابقه و اهداف : با وجود مزایای بسیار زیاد آموزش الکترونیکی، بررسی مشکلات آن و ارائه راهکارهایی برای حل این مشکلات نه تنها از مزیت های آن نمی کاهد بلکه با توجه به ضرورت رویکرد تغییر آموزش سنتی به آموزش الکترونیکی، دانشگاه ها را در ادامه گام نهادن به این عرصه استوارتر می سازد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، 242 نفر از اعضاء هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز به صورت تصادفی انتخاب گردید. ابزار به کار رفته پرسشنامه بررسی مشکلات از دیدگاه آنها بوده که با مراجعه حضوری تکمیل و جمع آوری گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی با نرم افزار spss.15 استفاده شد. یافته ها : مشکلات در شش رویکرد و بیست و چهار مورد، طبقه بندی و مورد ارزیابی قرار گرفت. میانگین نمرات رویکرد اداری96/1 ± 18/13، رویکرد الکترونیکی32/2 ± 66/11، رویکرد تعلیمی22/2 ± 39/13، رویکرد اقتصادی09/2 ± 62/9، رویکرد روان شناختی و فرهنگی53/2 ± 43/20 و رویکرد اجتماعی و همکاری97/1 ± 09/10 به دست آمد. از نظر امتیاز بیشترین سهم مشکلات مربوط به رویکرد روان شناختی و فرهنگی و کم ترین سهم مشکلات مربوط به رویکرد الکترونیکی است. نتیجه گیری : اغلب اساتید معتقدند وقت و مهارت کافی را برای تدوین و ارزیابی مواد آموزش الکترونیکی ندارند و همچنین فرهنگ سازی مناسب در این زمینه صورت نگرفته است. در نهایت اساتید نه تنها باید چگونگی تدوین، استفاده از مواد آموزش الکترونیکی را بیاموزند بلکه ضروری است تا با شناخت هرچه بیشتر نقش جدید خود در آموزش الکترونیکی با نوآوری های جدید خود آن را محقق سازند.