نقدی بر حکم قطع دست سارق، براساس تعمیم نظریه ی مقاصد شریعت
چکیده
برابر بند الف مادهی 201 قانون مجازات اسلامی، حد سرقت در مرتبهی اول قطع چهار انگشت دست راست سارق است. شاطبی بر آن بود که فهم مفسران از کتاب و سنت نباید با اغراض اصلی شارع نظیر حفظ «جان، مال، عقل، نسل و دین» معارض شده و منجر به تضییع این مقاصد گردد. برخی از فقهای معاصر، مانند ابوالقاسم گرجی با تعمیم مقاصد شارع به «عدالت» و «اصلاح جامعه» مبنایی را معرفی کردند که براساس آن، برداشت لفظ مدار از ظاهر آیهی 38، سورهی مائده؛ یعنی قطع فیزیکی دست سارق، قابل بازنگری خواهد بود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- مریم خلیلی — دانش آموخته ی کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور، واحد کرج، رشته ی حقوق جزا و جرم شناسی، کرج، ایران.
- رامین پورسعید — استادیار دانشگاه پیام نور، واحد هشتگرد، گروه حقوق، هشتگرد، ایران