ارتباط میان شوری و هدایت الکتریکی آب با هماتوکریت، مولفه های یونی سرم خون، برخی شاخص های رشد، بقاء و استرس در ماهی کپور معمولی 1758) cyprinus carpio linneaus)
چکیده
این بررسی به مدت 7 ماه از اسفند 1385 تا مهر 1386 در منطقه دیکجه گنبد در استان گلستان صورت پذیرفت و طی آن ارتباط میان شوری و هدایت الکتریکی (electerical conductivity; ec)آب با هماتوکریت، پارامترهای یونی سرم خون، برخی شاخص های رشد، بازماندگی و استرس در ماهی کپور معمولی در 15 استخر 10 هکتاری بررسی شد. هماتوکریت به عنوان شاخص استرس توسط روش استاندارد هموسیتومتری و با استفاده از میکرو هماتوکریت خوان اندازه گیری شد. خصوصیات زیست سنجی ماهیان شامل طول، وزن، فاکتور وضعیت و نرخ رشد در هر ماه تعیین گردید. ماهی کپور معمولی با متوسط وزن 45 گرم وارد شد و بعد از گذشت 7 ماه به متوسط وزن 705 گرم رسید. دامنه شوری 7/2- 3/0 گرم در لیتر، ec آب 5230- 843 میکرو موس بر سانتیمتر مربع، سدیم 7/408- 59/43، پتاسیم 21/9- 90/0 میلی مول در لیتر، کلسیم 29/18- 69/2 و منیزیوم سرم خون 88/10- 80/0 میلی گرم در دسی لیتر اندازه گیری شد. با توجه به داده های آماره پیرسون، ec آب با طول کل، وزن، یون منیزیوم سرم خون و توده زنده ماهی ارتباط مثبت و معنی دار و با یون کلسیم سرم خون و فاکتور وضعیت ماهی ارتباط منفی و معنی داری داشت. شوری آب با طول کل، وزن، توده زنده ماهی و یون منیزیوم سرم خون ارتباط مثبت و معنی دار و با یون پتاسیم سرم خون نیز ارتباط مثبت و معنی داری نشان داد. اما بقاء و هماتوکریت خون ارتباط معنی داری با این محدوده از شوری و هدایت الکتریکی آب نداشت. در نتیجه می توان گفت که ماهی کپور معمولی در این محدوده از شوری 3/0 تا 7/2 گرم در لیتر و هدایت الکتریکی 843 تا 5230 میکرو موس بر سانتیمتر مربع بدون بروز استرس دارای رشد مناسبی می باشد و به دلیل حالت ایزواسمتیکی با محیط پیرامون و صرف انرژی کمتر رشد بالاتری دارد.