بررسی تنوع ژنتیکی در میگوی litopenaeus vannamei با استفاده از نشانگرهای ژنتیکی ssr در بندر جاسک استان هرمزگان
چکیده
با توجه به نبود اطلاعات دودمانی و نسبی مشخص از مولدین وارداتی میگوی وانامی (litopenaeus vannamei)، در کشور، وضعیت ساختار ژنتیکی و تنوع ژنتیکی این گونه مشخص نیست. به منظور برآورد وضعیت کنونی خزانه ژنتیکی و بررسی شاخص های تنوع ژنتیکی، مجموع 30 نمونه از دو مزرعه امیری و گورگیج در بندر جاسک استان هرمزگان با چهار نشانگر ریزماهواره ای pvan1758، tudglv1-3.224، tudglv5-7.33، و tudglv7-9.17 ردیابی شدند. تعداد آلل ها در هر نشانگر، پنج تا ده آلل بود. میانگین تعداد آلل ها (na) از نظر جمعیتی، محدوده ای از 5/7 تا 75/7 و تعداد موثر آنها (ne) از 834/4 تا 148/5 بود. میانگین مقدار هتروزیگوتی مشاهده شده (ho) از نظر جمعیتی، محدوده ای از 458/0 تا 479/0، که کمتر از مقدار هتروزیگوتی مورد انتظار (791/0 تا 794/0) بود. مقادیر هتروزیگوتی مشاهده شده (ho) پایین تر از مقادیر هتروزیگوتی مورد انتظار (he) بودند، بجز برای tudglv1-3.224، در جمعیت گورگیج، که نقص کلی انواع هتروزیگوتی را برای نشانگرهای تحت مطالعه نشان می دهد. میانگین محتوی اطلاعات چند شکل (pic) در دو جمعیت از نظر نشانگری (88/0)، نشان دهنده به شدت چند شکل بودن نشانگرهای مورد مطالعه است. جمعیت مزرعه امیری در نشانگرهای tudglv5-7.33 و pvan1758 (p