آثار سطوح مختلف مخمر نانوایی (saccaromyces cerevisiae) به منزلۀ جیرۀ غذایی در عملکرد رشد و قابلیت بهره وری از غذا در آلوین ماهی قزل آلای رنگین کمان (oncorhynchus mykiss)ی بر عملکرد رشد و قابلیّت بهره وری از غذا درآلوین ماهی قزل آلای رنگین کمان (oncorhynchus mykiss)
چکیده
هدف از مطالعۀ حاضر بررسی تأثیر سطوح مختلف عصارۀ مخمر ساکرومایسس سرویزیا (saccaromyces cerevisiae) در رشد، تغذیه و بقای آلوین های قزل آلای رنگین کمان (oncorhynchus mykiss) بود. این آزمایش به صورت طرح کاملاً تصادفی در قالب 4 تیمار و هر یک در 3 تکرار طراحی شد. عصارۀ مخمر ساکرومایسس سرویزیا در 4 سطح 0، 3 (s3)، 6 (s6) و 9 درصد (s9) وزن غذا به جیرۀ غذایی پایه اضافه شد. آلوین ماهیان قزل آلا طی روز در 4 وعده بر اساس 5 تا 6 درصد وزن بدن به صورت دستی در 30 روز تغذیه شدند. آلوین ماهیان قزل آلا با وزن اولیۀ 176 میلی گرم به صورت تصادفی در 12 تانک فایبرگلاس 10 لیتری با تراکم 4 قطعه ماهی/ لیتر توزیع شد. نتایج نشان داد که مخمر ساکرومایسس سرویزیا نتوانست پارامترهای رشد و تغذیه را در آلوین ماهی قزل آلای رنگین کمان ارتقا دهد (05/0p>). وزن نهایی بدن و نرخ رشد ویژه (sgr) در تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی داری با تیمار شاهد نداشت (05/0p>). مخمر نانوایی نتوانست تأثیر مثبتی در ضریب رشد حرارتی (tgc) و ضریب تبدیل غذایی (fcr) داشته باشد (05/0p>). همچنین، نتایج آنالیز لاشه نشان داد که تیمارهای آزمایشی با تیمار شاهد اختلاف معنی داری ندارند (05/0p>). این مطالعه نشان داد که عصارۀ مخمر ساکرومایسس سرویزیا کارایی بالایی بر ارتقای پارامترهای رشد و تغذیۀ آلوین های ماهی قزل آلای رنگین کمان ندارد.