نظریه دورنما تجمعی و بازده مورد انتظار سهام در بورس اوراق بهادار تهران
چکیده
این پژوهش به صورت تجربی به بررسی کاربرد نظریه دورنمای تجمعی در بورس اوراق بهادار تهران و اثر آن بر بازده سهام میپردازد. بر این اساس در این پژوهش از مدل ارائه شده توسط باربریس و هانگ (2008) استفاده شده است. بر مبنای این مدل چنانچه سرمایهگذاران در بازار سرمایه دارای اولویتهایی مشابه با نظریه دورنمای تجمعی باشند، سهامهایی با چولگی مثبت بایستی به طور متوسط بازده کمتری را کسب نمایند. جامعه آماری این پژوهش شامل 89 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است که در طی سالهای 1385 تا 1390 مورد بررسی قرار گرفته است. از دو معیار اصلی برای پیشبینی چولگی مورد انتظار استفاده شد که شامل چولگی گذشته و چولگی گروهی بود. نتایج نشان میدهد معیار چولگی گذشته نسبت به معیارهای چولگی گروهی در پیش بینی چولگی مورد انتظار بهتر عمل میکند. به علاوه رابطهای منفی و معنادار میان چولگی و بازده سهام وجود دارد که تایید کننده کاربرد مدل باربریس و هانگ در بازار اوراق بهادار تهران است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- شکراله خواجوی — دانشیار حسابداری دانشگاه شیراز
- علی فعال قیومی — دانشجوی دکتری حسابداری، دانشگاه شیراز