مقاله

تعیین وجود ژن حدت پنتون والنتین لکوسیدین pvl و ژن مقاومت به متی سیلین meca در سویه های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های مواد غذایی به روش multiplex pcr و بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی آن

چکیده

استافیلوکوکوس­اورئوس از مهمترین عوامل مسمومیت غذایی در جهان بوده که در اثر مصرف غذای آلوده ایجاد می­شود. استافیلوکوکوس اورئوس حاوی پنتون والنتین لوکوسیدین (pvl) و مقاوم به متی­سیلین (meca) نسبت به حرارت پاستوریزاسیون و بسیاری ­از ­آنزیم­های پروتئولیتیک پایدار بوده و می­توانند در نمونه­های غذایی مدت طولانی فعال باقی بمانند. هدف مطالعه حاضر، جداسازی باکتری استافیلوکوکوس اورئوس و شناسایی ژن حدت پنتون والنتین لوکوسیدین (pvl) و ژن مقاومت به متی­سیلین (meca) در نمونه­های مواد غذایی با استفاده از تکنیک pcr چندگانه­ای بوده است. در این تحقیق 120 نمونه مواد غذایی مختلف (لبنیات، شیرینی، گوشت خام و سبزیجات) جمع­آوری گردید. آزمون­ حساسیت آنتی­بیوتیکی به روش دیسک گذاری بر اساس دستورالعمل clsi انجام گردید. جهت شناسایی و تایید استافیلوکوکوس­اورئوس جداسازی شده و ژن­های حدت و مقاومت از آزمون pcr چندگانه­ای استفاده شد. در نهایت40 مورد (3/33 درصد) جدایه استافیلوکوکوس ­اورئوس تشخیص داده شد. نتایج آنتی­بیوگرام نشان داد، بیشترین حساسیت مربوط به آنتی بیوتیک های ونکومایسین، تیکوپلانین و متی­سیلین به ترتیب 95، 90 و 75 درصد بود. مقاومت به لینزولید، آزیترومایسین و متی­سیلین به ترتیب 35، 32 و 25 درصد بیش از سایر آنتی­بیوتیک های مورد آزمایش بود. فراوانی ژن مقاوم به متی سیلین در کل نمونه­ها 5/57 درصد و ژن pvl تشخیص داده نشد. همچنین ژن16sr rna جهت تشخیص گونه باکتری در کل نمونه­ها شناسایی و تایید گردید. توزیع متفاوت ژن مقاومت به متی­سیلین در این تحقیق با سایر مطالعات نشان از خطر بالقوه استافیلوکوکوساورئوسمقاوم به متی­سیلین در دنیا می­باشد. بنابراین، تشخیص سریع و به موقع جدایه­های مقاوم، به منظور جلوگیری از گسترش مقاومت امری ضروری به نظر می­رسد.

اسناد مشابه