بررسی مقایسه ای نقدشوندگی و نسبت q توبین سهام رشدی و ارزشی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
چکیده
در پژوهش حاضر از یکسو به مقایسه نقد شوندگی و نسبت q توبین سهام رشدی و ارزشی پرداخته شده و از سوی دیگر رابطه نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار سهام (به منزله یکی از معیارهای طبقه بندی سهام به رشدی و ارزشی) با نقدشوندگی آن بررسی و پژوهش شده است. نمونه آماری پژوهش شامل 69 شرکت طی بازه زمانی 1381 تا 1390 بوده است. در این پژوهش به منظور بررسی وجود تفاوت معنادار بین نقد شوندگی و نسبت q توبین سهام رشدی و ارزشی از روش آنالیز واریانس استفاده شده است. همچنین، بهمنظور مطالعه رابطه نوع سهام با میزان نقدشوندگی آن علاوه بر اینکه از مدل داده های تلفیقی ایستا و روش حداقل مربعات تعمیم یافته برآوردی استفاده شد، برای افزایش درجه اطمینان نسبت به نتایج حاصل از آزمون فرضیه از مدل داده‌‌های تلفیقی پویا و روش پیشرفته گشتاورهای تعمیم یافته نیز کمک گرفته شد. یافته های پژوهش نشان دهنده وجود رابطه منفی و معنادار نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار و نیز اندازه شرکت با میزان نقدشوندگی سهام است. بر این اساس، سهام رشدی (به ویژه سهام رشدی کوچک) درجه نقد شوندگی و نسبت q توبین بالاتری نسبت به سهام ارزشی دارد. نتایج همچنین نشاندهندة وجود تفاوت معنادار میزان نقدشوندگی و نسبت q توبین بین دو نوع سهم فوق است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- مهدی مشکی میاوقی — استادیار گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، رشت، ایران
- مریم پور محمد ضیابری — کارشناس ارشد حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات گیلان، ایران