مقایسۀ بارانربایی توده‌های طبیعی راش شرقی و دستکاشت پیسهآ در فصل رویش در منطقۀ کلاردشت
چکیده
این تحقیق برای برآورد مقدار بارانربایی (i) دورۀ رویش در تودۀ طبیعی راش شرقی و دستکاشت پیسهآ واقع در منطقۀ کلاردشت صورت گرفت. مقدار بارندگی (gr) با استفاده از چهار جمعآوریکنندۀ باران در منطقۀ باز اندازهگیری شد و برای جمعآوری تاجبارش (tf)، 20 جمعآوریکننده به صورت تصادفی در سطح هر توده نصب شد. مقدار بارانربایی از تفاوت بارندگی و تاجبارش برآورد شد. در طول 5 ماه از دورۀ رویش (تیر تا آذرماه 1391)، 13 رخداد بارندگی با عمق تجمعی 8/319 میلیمتر اندازهگیری شد. از این مقدار، سهم بارانربایی راش و پیسهآ به ترتیب 8/84 و 5/155 میلیمتر بود. متوسط درصد بارانربایی در هر بارندگی در توده‌های راش و پیسهآ به ترتیب 5/26 و 6/48 بهدست آمد. نتایج این تحقیق نشان داد بین بارانربایی و بارندگی در هر دو توده همبستگی مثبت و توانی (راش 9/0r2= و پیسهآ 8/0 r2=) وجود دارد. بین درصد بارانربایی %)( ((i:grو بارندگی نیز در هر دو توده رابطۀ لگاریتمی و کاهنده (تودۀ راش، 8/58 + (gr)ln15/9- =(i:gr)% ،66/0 =r2 و تودۀ پیسهآ، 49/91 + (gr)ln28/12- = (i:gr)% ،51/0 =r2) مشاهده شد. نتایج نشان میدهد میزان آب رسیده به کف جنگل در تودۀ راش بیشتر از تودۀ پیسهآ است که نشان میدهد جایگزینی پیسهآ با راش میتواند بر چرخۀ آبی حوضههای آبخیز تأثیر داشته باشد. آگاهی از مقدار بارانربایی گونههای غیر بومی همچون پیسهآ، که برای احیای جنگل‌های مخروبۀ خزری استفاده میشوند، در کنار سایر عوامل انتخاب یک گونه، به طور مثال تعرق، امری ضروری و مهم است.