تأثیر نوع اتصال در لایة میانی و نوع روکش در لایة سطحی بر خواص مکانیکی تخته ردیفی
چکیده
این پژوهش به بررسی تأثیر نوع اتصال سربهسر باریکههای چوبی گز شاهی به کار رفته (ساده، مورب و نیم و نیم) در لایة میانی تختهردیفی، گونة روکش چوبی به کار رفته در لایههای سطحی (نراد، راش، و بلوط) و نیز نسبت وزنی رزین ملامین فرمالدئید به اوره فرمالدئید در خط چسب (0:100، 25:75 و 50:50) بر روی خواص مکانیکی تختهردیفی پرداخته است. نتایج نشان دادند که نوع اتصال تأثیر معناداری بر مقاومت خمشی (mor) و مدول الاستیسیته (moe) میگذارد؛ به طوری که بیشترین مقاومتها را تختههایی داشتهاند که در لایههای میانی از اتصال نیم‌و‌نیم استفاده شده است. معلوم شد که نوع روکش و نسبت رزین mf به uf نیز تأثیر معناداری بر خواص مقاومتی داشته است. همچنین، نتایج نشان داد که اختلاف بین مقاومت های تخته های متقاطع با موازی معنادار بوده است؛ به طوری که تختههای متقاطع مقاومتهای بیشتری نسبت به تخته های موازی دارند. به طور کلی، تختههایی که در لایة میانی باریکههای چوبی با اتصال نیم‌و‌نیم و با روکش نراد با رزین ملامیناوره فرمالدئید با نسبت 50:50 ساخته شدهاند، بیشترین مدول گسیختگی (متقاطع n/mm2 48/48 و موازی n/mm2 50/40) و بیشترین مدول الاستیک (متقاطع n/mm2 9153 و موازی n/mm2 5962) را داشتند.