کیفیّت محیطی شهر و شکل ناموزون شهری در شهر بابلسر
چکیده
گسترش روزافزون شهرها در ابعاد کالبدی، بهویژه در مقیاس افقی، به پیدایش پدیدهی نوینی با عنوان گسترش پراکندهی شهری یا بهگفتهای پراکندهرویی شهری منجر شده است، اما اینکه تا چه حد شهروندان ساکن در دو شکل متفاوت گسترده و فشردهی شهری، کیفیّت زندگی بالایی دارند، مسأله ای است که مرتبط با ابعاد و مسائل بسیاری است. سازوکار و اَشکال این پدیده در کشورهای توسعهنیافته و در حال توسعه بسیار متفاوت است با آنچه در کشورهای توسعهیافتهای چون آمریکا، استرالیا و کانادا در جریان است. هدف این مقاله، درواقع بررسی و تحلیل کیفیّت محیط زندگی در ارتباط با رشد ناموزون شهری در شهر بابلسر است. روش این مقاله توصیفی ـ تحلیل بوده و برای تبیین و تشریح موضوع مورد نظر از دو روش اسنادی و میدانی و نیز، گردآوری داده های مورد نیاز استفاده شده است. برای تعیین نوع شکل رشد شهر از روش آنتروپی شانون استفاده شده و در ارتباط با سنجش کیفیّت محیط زندگی داده های بهدست آمده در مطالعهی پرسشنامه ای با استفاده از نرمافزار spss در چارچوب آزمون t،f و ضریب همبستگی پیرسون مورد تحلیل قرار گرفته شده است. نتایج پژوهش نشاندهندهی این است که شهر بابلسر طیّ دهه های پس از انقلاب دارای رشد پراکنده بوده که بیشتر کیفیّت محیط زندگی در این محلّهها، شکل گرفته از کیفیّت محیط زندگی در سایر محلّههای پایینتر دیگر است. از سویی، نتایج حاکی از آن است که بین دو متغیّر رشد ناموزون شهر و کیفیّت محیط زندگی، همبستگی بالایی وجود دارد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- عزت ا... قنواتی — دانشیار گروه جغرافیا، دانشکدهی علوم جغرافیایی، دانشگاه تربیّت معلّم
- امین فرجی ملائی — دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده جغرافیای، دانشگاه تهران
- آزاده عظیمی — کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تربیت معلّم