بهینه سازی حمل و نقل درون شهری یزد و علل وقوع تصادفات رانندگی
چکیده
حمل و نقل پیش نیاز و زیربنای توسعۀ پایدار است و نقش اساسی و کارآمدی در باروری امکانات و استعدادهای بالقوه دارد که این نقش و اهمیت را بهمنزلۀ یکی از مؤثرترین شاخص های رشد و توسعه، نمایان میکند. امروزه تعداد تصادفات در شهرهای کشور ما رو به افزایش است و درنتیجه خسارت های مالی ناشی از آنها که بر خانواده ها و دولت تحمیل می شود، بسیار بالا بوده و با توجه به اینکه خسارت های مالی، جانی، روانی و اجتماعی در مواردی جبرانپذیر نیست، ضرورت دارد بهمنظور جلوگیری از خسارت تصادفات رانندگی راهکارهای مؤثری بهاجرا گذارده شود. هدف از این مقاله بهینه سازی حمل و نقل درون شهری یزد با رویکرد توسعۀ پایدار است. نوع پژوهش بنیادی ـ توسعه ای و روش بررسی توصیفی ـ تحلیلی است که از مدلهای تصمیم گیری چندمعیاره برای بهینه سازی حمل و نقل استفاده شده است. یافته های پژوهش مبین آن است که سالانه حدود ١١٠٠٠ تصادف در نواحی مختلف یزد رخ می دهد که کمابیش ٥ درصد از این تعداد مربوط به عابران پیاده است. تحلیل این آمار حاکی از آن است که در هر کیلومتر از راههای درجه 1، درجه 2 و خیابانهای جمع و پخشکنندۀ این شهر، بهترتیب ٦٠، ٤٠ و ٥ تصادف در سال رخ می دهد. نتایج این پژوهش همچنین دلالت بر آن دارد که گزینههای مرتبط با تغییر جهت معابر و یکطرفهسازی برخی معابر منطقۀ مورد مطالعه، مؤثرترین شیوه برای بهینهسازی حمل و نقل در محدودۀ مرکزی شهر یزد است. گفتنی است، نسبت تعداد تصادفات بهازای هر ١٠٠٠٠ وسیلۀ نقلیه، کمابیش حدود 400 کیلومتر طی مسیر است.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- حسن حکمت نیا — استادیار دانشگاه پیام نور، رضوانشهر (صدوق)
- ژینوس انصاری — کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور مرکز یزد
- سعید گیوه چی — استادیار دانشکدۀ محیط زیست، دانشگاه تهران