عوامل موثر درموفقیت همکاری های مشترک بین المللی (مطالعه موردی مرکز تحقیقات ایران خودرو)
چکیده
همکاری مشترک بین المللی به شرکت ها فرصت می دهد تا نسبت به ارتقای مزیت رقابتی و انتقال تکنولوژی جهت افزایش منابع و قابلیت های سازمانی خود اقدام کنند. سوالات اصلی این پژوهش عبارتند از: 1- چه عواملی در موفقیت همکاری مشترک واحد فناوری داخلی با شرکت خارجی تاثیرگذارند؟ 2- این عوامل چه ارتباطی با یادگیری دارند. جامعه آماری این پژوهش کلیه افرادی که به طور مستقیم در اجرایی ساختن طرح تحقیق و توسعه ای شرکت ایران خودرو دخیل بوده است، محسوب می شود. نمونه آماری مناسب بر اساس فرمول نمونه گیری کوکران و انجام تعدیلات لازم در نهایت برابر با 105 نفر تعیین گردید جامعه آماری بالغ بر 250 نفر است که از این تعداد حدود 150 نفر انتخاب شدند و پرسش نامه بین آنها توزیع شد. از این 150 نفر، 105 پرسش نامه در تحلیل نهایی مورد استفاده واقع شد. برای تکمیل ادبیات پژوهش و مبانی تئوریک از روش کتابخانه ای و برای گردآوری سایر اطلاعات مورد نیاز در مورد پروژه ها از روش میدانی(پرسش نامه و مصاحبه) استفاده شده است. جهت بررسی میزان و نوع ارتباط بین متغیرهای مستقل و متغیر وابسته از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شده است. هم چنین نتایج پژوهش نشان می دهد که انتخاب شریک، انگیزه شکل دهی همکاری، نوع کنترل و نفوذ بر شبکه همکاری، تجربه همکاری مشترک و انتظارات طرفین همکاری از جمله عوامل تاثیرگذار در یادگیری همکاری مشترک هستند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- حسین رحمان سرشت — دانشگاه علامه طباطبایی
- محمد با شکوه — دانشگاه تربیت مدرس
- معصومه پهلوانی قمی — دانشگاه تهران