بررسی خواص گرمایی، کدورت و عوامل مؤثر بر اندازه ذرات و رئولوژی نوسانی نانوکمپلکس های زیست پلیمری پکتین ـ کازئینات
چکیده
یکی از انواع نانوکپسول های مورد استفاده برای ریزپوشانی و رهایش کنترل شده مواد غذایی - دارو، نانوکمپلکس های زیست پلیمری اند که از اتصال زیست پلیمرهای پروتئینی و پلی ساکاریدی تشکیل می شوند. در این پژوهش، تشکیل کمپلکس بین پکتین و سدیم کازئینات، با افزودن محلول پکتینی )2/0، 45/0 و 7/0% w/v ) به محلول کازئیناتی (5/0، 1 و 5/1 % w/v) و کاهش ph به زیر نقطه ایزوالکتریک کازئینات سدیم، انجام شد و اثر عوامل مختلف از جمله غلظت زیست پلیمر، غلظت نمک، دما و زمان فراصوت دهی بر خواص نانوکمپلکس های پکتین ـ کازئینات به عنوان نانوحامل بالقوه بررسی شده است. گرماسنجی پویشی تفاضلی (dsc) و دستگاه اندازه گیری اندازه ذرات، به ترتیب برای تشخیص تشکیل کمپلکس و تعیین اندازه و توزیع ذرات استفاده شدند. مطابق نتایج dsc، با اختلاط محلول های سدیم کازئینات و پکتین در شرایط اسیدی (1/4=ph)، پیک مربوط به پکتین (°c4/208) و کازئین خالص (°c3/206) حذف شده و مخلوط این دو، یک پیک جدید را در دمای بالاتر (°c7/248) نشان داد. نتایج dsc و کدورت سنجی، ایجاد کمپلکس بین پکتین و کازئین در phهای کمتر از 5 و نتایج اندازه ذرات، تشکیل پراکنش پایدار، با حداقل اندازه nm 86 را در ph برابر 1/4، کازئینات w/v %1 و پکتینw/v %45/0 نشان دادند. فراصوت دهی با زمان های بیش از min ۱ ، اندازه ذرات را کاهش داد و افزودن نمک، در غلظت های کم و زیاد نتایج متفاوتی را در پایداری سامانه داشت. با کاهش دمای تولید از c °21 به c °4 اندازه ذرات نانوکمپلکس کاهش یافت. مطابق نتایج آزمون رئولوژی نوسانی، با افزایش غلظت پکتین، مدول های گرانروکشسانی (ǵ وg˝) افزایش یافتند و مدول اتلاف (g˝) از مدول ذخیره (ǵ) بزرگ تر بود.