اثر شرایط هیدرولیکی جریان(آب زلال) بالادست آبگیر کفی با محیط متخلخل بر میزان دبی انحرافی
چکیده
یکی از راههایتامین آب استفاده ازمنابعرودخانه است. اما ویژگی های روش های متداول همواره مشکلات متعددی را در این راستا بوجود آورده اند. ارائه شیوههای نوین امکان کاهش مشکلات بهره برداری از آب رودخانه را تا حد بسیار زیادی فراهم میکند. تاکنون بکارگیری صفحات مشبک درآبگیرهای کفی از روش های مرسوم در انحراف جریان از رودخانههای کوهستانی با شیب تند و رسوبات درشت دانه بوده است. بروز مشکلات ناشی از بکارگیری شبکه فلزی بر روی کانال انحراف ایده جایگزینی محیط متخلخل را مطرح می نماید. بدین منظور آزمایش هایی بر روی یک مدل فیزیکی به منظور بررسی شرایط هیدرولیکی جریان در بالادست آبگیر کفی با محیط متخلخل و نحوه تاثیر آن بر میزان و چگونگی انحراف و بررسی پروفیل های ایجاد شده سطح آب و سرعت در حالات مختلف متاثر از شرایط ورودی جریان و هندسه آبگیر انجام گردید. نتایج نشان داد میزان جریان انحرافی به شیب سطح بالایی آبگیر، اندازه ذرات محیط متخلخل و میزان جریان ورودی بستگی دارد. با افزایش شیب سطح بالایی، میزان انحراف جریان کاهش نشان میدهد. همچنین با افزایش جریان ورودی نرخ افزایش دبی انحراف ابتدا زیاد و سپس به مقدار ثابتی میرسد. اندازه ذرات محیط متخلخل نیز بر میزان دبی انحراف تاثیر قابل ملاحظه داشته چنانکه با افزایش اندازه ذرات، میزان دبی انحرافی روند افزایشی را نشان می دهد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- فاطمه کورش وحید — دانش آموخته کارشناسی ارشد سازه های آبی، گروه مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مشهد
- کاظم اسماعیلی — دانشیارگروه مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مشهد