بررسی اثر بازشو بر رفتار دیافراگمهای مرکب فولادی- بتنی در سازههای فولادی کوتاه مرتبه
چکیده
دیافراگمهای کف، علاوه بر تحمل بارهای ثقلی و انتقال این بارها به اعضای قائم سازهای، وظیفهی جمعآوری نیروهای جانبی و توزیع آنها بین سامانه مقاوم جانبی را بر عهده دارند. بنابراین درک رفتار درونصفحهای دیافراگمها برای تحلیل و طراحی سازه و همچنین بهدست آوردن عملکرد بهینهی لرزهای دارای اهمیت است. بهاین منظور در این مقاله، برای بررسی اثر بازشو بر رفتار دیافراگمهای مرکب فولادی – بتنی در سازههای فولادی کوتاهمرتبه، سازههای فولادی از یک تا شش طبقه، با نسبتهای ابعادی 1، 3 و 5 و سطوح مختلف بازشو توسط نرمافزار etabs طراحی شدهاند. پس از تحلیل دینامیکی طیفی، نتایج حاصل نشان میدهند که در سازههای مورد مطالعه فرض صلب بودن دیافراگم، بهویژه در طبقات پایینی، تا حدودی نامناسب به نظر میرسد و در سازههای با نسبتهای ابعادی 1، 3 و 5 بهترتیب طبقات اول، اول و دوم، و اول الی چهارم بهصورت انعطافپذیر عمل مینمایند. همچنین دیافراگمهای دارای سطح مشارکت بین 20 الی 50 درصد بازشو، انعطافپذیری بیش از حد انتظاری نشان میدهند و در صورت وجود بازشوهای با مساحت بیش از 20 درصد سطح دیافراگم، بسامد سازهها بهصورت چشمگیری افزایش یافته و لزوم تفکیک سازه را به چند بخش ایجاب مینماید.