شبکه های اجتماعی فردی و دلبستگی به محله در شهر تهران: با تأکید بر وسایل ارتباطی نوین
چکیده
دلبستگی به محله نمایانگر احساس ذهنی مثبت افراد نسبت به محلة مسکونی است که تعهد ساکنان به محل سکونت و تمایلشان به حفظ رابطه با آن در طول زمان و در مراحل مختلف زندگی را موجب میشود. این پژوهش نقش شبکۀ فردی و همچنین شیوههای ارتباطی نوین بر دلبستگی را بررسی میکند. در بررسی شبکه های فردی، به پیوندهای محلی و فرامحلی توجه شده است. جامعۀ آماری این پژوهش پیمایشی را 391 نفر از ساکنان بالای 15 سال ساکن شهر تهران تشکیل می دهند که به شیوۀ نمونهگیری خوشهای انتخاب شده اند. مناطق 3، 11 و 18؛ و چهار محله از هر منطقۀ شهر تهران به صورت تصادفی انتخاب شدند. بر اساس یافتهها، دلبستگی افراد به محله در سطح متوسط است. روابط افراد بیشتر فرامحلی است، شبکۀ روابط محلی فرد بر دلبستگی به محله تأثیر می گذارد اما روابط فرامحلی مؤثر نیست. بررسی نتایج پژوهش در زمینۀ نقش وسایل ارتباطی نوین نشان می دهد که دربین وسایل ارتباطی نوین، فقط تماس از تلفن همراه افراد با دلبستگی به محله ارتباط معناداری دارد. بین متغیرهای زمینه ای و محله ای نیز سن، درآمد ماهیانۀ خانوار و مدت اقامت فرد در محله با دلبستگی به محله ارتباط مثبت و معناداری دارند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- سوسن باستانی — دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا
- سلمه نیکزاد — کارشناس ارشدجامعه شناسی دانشگاه الزهرا