ارزیابی تغییر شکل دائم آسفالت متخلخل پلیمری
چکیده
پدیده آب لغزی(hydroplaning)در مناطقی با میزان بارندگی زیاد، باعث کاهش ایمنی در راهها گردیده است. ایجاد یک لایه آسفالت متخلخل با فضای خالی بالای حدود ١٨ درصد، میتواند آب را از روی راه دور و به صورت زهکش از جاده خارج نماید، از طرفی وجود این لایه میتواند عامل کاهش آلودگی صدا گردد. پائین بودن استحکام، پایداری، خصوصیات مکانیکی و بالا بودن میزان تغییر شکل دائمی، از محدودیتهای استفاده از آسفالت متخلخل بشمار میآید .در این پژوهش تأثیر پلیمرهایsbr , appبر روی تغییر شکل دائم آسفالت متخلخل مورد ارزیابی قرار میگیرد. گزینش بهترین دانهبندی برای ایجاد فضای خالی بالای ١٨ درصد و طرح اختلاط آسفالت با استفاده از روش کانتابرو از کارهای مهم این پژوهش بود . نتایج آزمایشها نشان دادند که افزودن پلیمر باعث افزایش وزن مخصوص، افزایش درصد فضای خالی آسفالت و تقویت، استحکام و پایداری آسفالت متخلخل خواهد شد. در زمان آزمایش خزش آشکار گردید که آسفالت متخلخل با قیر اصلاح شده پلیمری، کمترین تغییر شکل اولیه و همچنین تغییر شکل دائم را نسبت به نمونه ساخته شده با قیر خالص داشته است. افزودن پلیمر باعث افزایش مقادیر بازگشت ویسکوالاستیک، افزایش مدول سفتی در تمامی دماها و تنشهای اعمالی و همچنین تغییر شکل خزشی کمتری در آسفالت متخلخل شده است.