شیوه ها و شگردهای اطناب در درّه نادره
چکیده
اطناب یکی از ارکان متون نثر فنّی و مصنوع است، از این رو در کتاب درّه نادره نقشی بسزا دارد. میرزا مهدی خان استرآبادی(فو 1175هـ..ق) در این اثر نادر سعی دارد تا با بهرهگیری از انواع شیوه های سخن پردازی از جمله اطناب علاوه بر نوشتن تحولات عصر نادرشاه (فو 1160هـ.ق)، از سوی مهارت خود را بر فن انشا و شیوه های منشیانه و از دیگر سو تسلّط خود را مفردات و مترادفات در زبان عربی و اسالیب نگارش نشان دهد. این پژوهش سعی دارد ضمن بررسی و طبقه بندی شیوه های اطناب در درة نادره به تبیین این شیوه در نثر فنی کتاب بپردازد. نتیجه این تحقیق نشان می دهد که نه تنها اطناب مؤثرترین شیوه برای بیان مطالب در کتاب مذکور است، بلکه با استفاده از این شیوه آشکار می گردد که فنون و صنایع ادبی و تناسبات لفظی و معنوی متناسب با مقتضی حال، چگونه می تواند در انتقال پیام مؤثر باشد.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- محمّدتقی آذرمینا — استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین
- حمید طاهری — استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین
- شهرام فولادی رشت آباد — دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)