مقاله

پذیرش سخن مُدّعیِ بدون بیّنه با رویکردی به قاعده «کلّما لا یعلم الّا من قِبَل المدّعی، یقبل قوله فیه بلا بیّنه»

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

در مواردی سخن مدّعی، بر پایه قاعده­ی «کلّما لا یعلم الّا من قبل المدّعی، یقبل قوله فیه بلا بیّنه» بدون نیاز به اقامه­ بیّنه، پذیرفته می­شود به این معنا، هر چیزی که تنها به واسطه­ی مدّعی دانسته می­شود و از طرف او قابل اثبات می­باشد، ادّعای وی در آن مورد بدون نیاز به بیّنه پذیرفته می­شود. این قاعده مشهور در ابواب مختلف فقه مانند شرکت، نکاح، طلاق و زکات کاربرد دارد و ادله­ای مانند روایات، بنای عقلاء، استقرا و تعلیل، اثبات کننده­ آنند. گاه نپذیرفتن سخن مدعی هرچند شاهدی نداشته باشد، مشکلاتی را به بار می­آورد، مسائلی مانند زندانی شدن دائمی وی، ایجاد حرج و ضرر و مشقت­های بسیار، تعطیل شدن احکام و گشوده ماندن پرونده­ها و به نتیجه نرسیدن دعواها سبب می­گردد که قانونگذار و شارع به ادعای مدعی ترتیب اثر دهد و سخن وی را بپذیرد.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. ابوالفضل علیشاهی قلعه جوقی — استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشکده علوم انسانی دانشگاه یاسوج

اسناد مشابه