جایگاه هسته گروه تصریف زبان فارسی
چکیده
مقاله حاضر درباره ساختار گروه تصریف فارسی نوشته شده است.بر اساس دستور گشتاری، واحد تحلیل نحوی زبان جمله است.هر جمله کمینه زبان، هسته تصریف است.در این مقاله نشان می دهیم که هسته گروه تصریف فارسی همان هسته مطابق فاعلی است که در انتهای جمله قرار می گیرد.به عبارت دیگر ip در فارسی هسته انتها است.در سطح بیشینه ی فرافکن میانی، گروه زمان متمم هسته تصریف است، گروه وجه متمم هسته زمان، گروه نمود متمم هسته وجه و بالاخره گروه فعلی متمم هسته نمود.در فرآیند تبدیل هر گزاره به کنش زبانی(جمله)، فعل از هسته فعلی به ترتیب به هسته های تصریفی مذکور حرکت می کند و در هر مرحله مفهوم یکی از مقولات دستوری نمود، وجه، زمان و مطابقه فاعلی به آن افزوده می شود.نشانه هایی که حامل این مفاهیم اند عناصر تصریفی اند که به شکل فعل کمکی، وندو یا واژه بست به بن فعل اصلی افزوده می شوند.بر اساس یافته های این مقاله تنها فعل کمکی در فارسی «بودن» است که به سه صورت «است»، «بود» و «باشد» در گره تصریف فارسی ظاهر می شود.دیگر عناصر تصریفی تکواژ زمان، تکواژ وجه و شناسه مطابقه فاعلی هستند.سرانجام تحلیلی برای گروه تصریف فارسی در چهارچوب نظریه ایکس تیره بیان شده است.پیشنهادهایی نیز برای ساخت های آینده، مستمر و مجهول فارسی ارائه گردیده است