مقایسه سبک شناسانه بین نامه های تاریخ بیهقی و متن روایی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
مقاله حاضر تحت عنوان: «مقایسه سبک شناسانه بین نامههای تاریخ بیهقی و متن روایی» است، که در حوزه دستگاه زبانی مورد بررسی وتحلیل قرار گرفته است. دستگاه زبانی که در تحقیقات ادبی جزء حوزة شکل محسوب میشودبه سه قسم تقسیم میشود: -1 بخش آوایی -2 بخش واژگانی -3 بخش محتوایی تقسیم میگردد
در این مقاله، به واکاوی سبکشناسانة مجلد ششم کتاب تاریخ بیهقی بر اساس یکی از الگوهای متأخّر در زمینة سبکشناسی ادبی (که در بستر دانش روایتشناسی شکل گرفته)، پرداخته شدهاست. پرواضح است که هر متن ادبی از لایهها و سطوح مختلف زبانی شکل یافتهاست و هر کدام از این لایهها و سطوح، ب
در این تحقیق که یک مطالعۀ درزمانی و همزمانی است، به سبک شناسی ویژگیهای صرفی نثر تاریخ بیهقی پرداخته ایم و سپس نتایج پژوهش را با ویژگیهای صرفی نثر فارسی معاصر مقایسه کرده ایم. در مقایسه ویژگیهای صرفی نثر این دو دوره دیده می شود که زبان فارسی تحولات صرفی زیادی را پشت سر گذاشته ا
در این تحقیق که یک مطالعۀ درزمانی و همزمانی است، به سبک شناسی ویژگیهای صرفی نثر تاریخ بیهقی پرداخته ایم و سپس نتایج پژوهش را با ویژگیهای صرفی نثر فارسی معاصر مقایسه کرده ایم. در مقایسة ویژگیهای صرفی نثر این دو دوره دیده می شود که زبان فارسی تحولات صرفی زیادی را پشت سر گذاشته ا
در این مقاله «نامه سران تگیناباد به امیر مسعود» از تاریخ بیهقی به عنوان نمونه ای از نثر برجسته ادب فارسی، با رویکرد معنی شناسی کاربردی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. با این رویکرد در واقع توانش ارتباطی متن، یعنی دانش زبانی نویسنده، شامل دانش قواعد زبانی و چگونگی کاربرد آن قوا
اسکندر شخصیتی تاریخی است که زندگی و کشور گشایی های او، در شاهنامه فردوسی و منظومه های شرفنامه و اقبالنامه نظامی دستاویزی شده است برای نقل روایت. روایت های جهان بی شمارند اما علی رغم گوناگونی شکل های روایت، هر متن روایی نیاز به واسطه ای دارد که آن را روایت کند. این واسطه راوی است