مقاله

مطالعه طول بلند‏شدگی ریل راه آهن در مدل وینکلر اصلاح شده

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

تاکنون مدل‏سازی‏های متنوعی در تحلیل و طراحی خطوط ریلی صورت گرفته است. در برخی از مدل‏ها فنرهای زیر ریل به صورت فشاری و کششی می‏باشند، که از آن جمله می‏توان به مدل تیر بر روی بستر ارتجاعی (مدل وینکلر) اشاره کرد. از آنجایی که بستر زیر ریل دارای مقاومت کششی نمی‏باشد، فنرهای به کشش افتاده در مدل وینکلر نبایستی هیچ‏گونه سختی از خود نشان دهند تا یک مدل واقعی حاصل شود. با توجه به سادگی و کاربرد وسیع تئوری وینکلر در حوزه مهندسی و دارا بودن محدودیت‏ها و اشکالات وارده بر آن، سعی شده برخی از این محدودیت‏ها رفع شوند. در این مقاله با در نظر گرفتن وزن مرده ریل و تراورس با کمک مدل سای-وستمن با حذف فنرهای کششی به اصلاح مدل وینکلر پرداخته می‏شود. با فرموله کردن و تشکیل معادلات دیفرانسیل تغییر شکل تیر با شرایط مذکور، حل ریاضی آن‏ها به شکل بسته صورت گرفته است. همچنین تلاش شده با استخراج نمودارهای بدون بعد، حساسیت‏سنجی سختی بستر و نوع پروفیل ریل و بار چرخ وسائط نقلیه ریلی در مقابل طول بلند شدگی خط صورت گیرد. با توجه به شرایط خطوط ریلی کشور و بار محوری عبوری، یک مطالعه موردی و در نهایت مقایسه طول ناحیه کششی (غیر تماسی) و فشاری مدل وینکلر، سای- وستمن ارائه شده است. با حل معادلات و رسم نمودار خیز ریل در حالت اصلاح شده مشاهده می‏شود که طول ناحیه غیر تماسی و ارتفاع بلندشدگی خط ناشی از یک بار متمرکز بیش از مدل وینکلر می‏باشد.

نویسندگان و وابستگی سازمانی
  1. جبارعلی ذاکری — دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم وصنعت ایران
  2. محمدعماد مطیعیان نجار — دانشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم وصنعت ایران
  3. مراد شادفر — دشکده مهندسی راه آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران

اسناد مشابه