رخساره ها، دیاژنز و کیفیت مخزنی سازند سروک در میدان نفتی کوپال، در جنوب غرب ایران
چکیده
چکیده مطالعه سازند سروک در میدان نفتی کوپال منجر به شناسایی 8 رخساره رسوبی شده که در محیطهای لاگونی، سدی و دریای باز در یک رمپ کربناته با شیب ملایم نهشته شده است. کیفیت مخزنی سازند سروک ارتباط نزدیکی با فرآیندهای دیاژنزی دارد. فشردگی، سیمانی شدن، انحلال، شکستگی و دولومیتی شدن مهمترین فرآیندهای دیاژنزی کنترل کننده خواص مخزنی هستند. دو عامل نخست باعث کاهش کیفیت مخزنی و سه عامل بعدی افزایش دهنده آن بوده است. اغلب رخسارههای دانهپشتیبان به دلیل تاثیر سیمانی شدن و فشردگی از تخلخل و تراوایی پایینی برخوردارند. رخساره های گلپشتیبان بخش لاگون به دلیل تاثیر انحلال و شکستگی در آنها، دارای کیفیت مخزنی بهتری هستند. بررسی عملکرد فرآیندهای دیاژنزی بر روی سنگهای مخزنی میتواند کمک شایانی به تفکیک زونهای دارای کیفیت مخزنی از زونهای فاقد کیفیت مخزنی در سازند سروک میدان کوپال نماید. این امر منجر به بهرهبرداری هر چه بهتر از سازند سروک در میدان کوپال میشود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- مجتبی ذاکری — کارشناس ارشد، گروه زمین شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
- سید رضا موسوی حرمی — استاد گروه زمین شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
- محمد خانه باد — استادیار گروه زمین شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
- اسد اله محبوبی — استاد گروه زمین شناسی ، دانشگاه فردوسی مشهد
- امیر صابری — کارشناس ارشد، مناطق نفت خیز جنوب