بررسی و تحقیق درباره نامه محی الدین ابن عربی به امام فخر رازی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
محی الدین ابن عربی در راستای تأکید بر این نکته که سنّت عرفان اسلامی بر شناخت حضوری و شهودی مبتنی است، دیدگاه عرفانی اش را بر نوعی از معرفت بی واسطه بنیان می نهد که از آن با عنوان «کشف» یاد می کند. هرچند حقیقت این معرفت ورای طور حس و عقل است، از ابزار آن به «دیده» (عین) تعبیر می ش
چکیده: بحث از ورای طور عقل از مباحث قدیمی در شناختشناسی است. عارفان مشهودات خود را بالاتر از حد ذهن طبیعی و عقل بشری میدانند. اینگونه معارف معمولاً یا قابل تأویل و در نهایت عقلپذیر تلقی میشوند و یا عقل ستیز. در این مقاله پس از نقل نظراتی که در اینباره وجود دارد؛ با بررسی حق
بحث از نظام پاداش و جزای الهی در جهان آخرت و کمیت و کیفیت عقوبت اُخروی، به-ویژه مسئله جاودانگی جهنم و خُلود عذاب اُخروی، از مباحث مهم در کلام، فلسفه و عرفان بوده است. ا بن عربی به عنوان اندیشمندی برجسته در ساحت عرفان نظری، نخستین کسی است که برخلاف متشرعان و عامه اهل دیانت، در روی
اهمیت مفهوم تقوا در مطالعات عرفانی و اخلاقی آشکار است. این مقاله با روشی توصیفی-تحلیلی و با استناد به آثار ابن عربی، نشان میدهد که چگونه شیخ اکبر با بازگشت به ریشهی لغوی «وقایه»، مفهوم تقوا را در یک فرآیند چندمرحلهای و پارادوکسیکال بازتعریف میکند. در معنای نخست، متقی نفس خود