مقایسۀ تأثیر تصویرسازی خاص شناختی و عمومی شناختی بر اجرای مهارت های فوتبالیست های 10-7 ساله
چکیده
هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر روشهای گوناگون تصویرسازی بر اجرای مهارتهای فوتبالیستهای 7 تا 10 ساله بود. 45 کودک با میانگین سنی 13/1 ± 44/8 سال و توانایی تصویرسازی یکسان انتخاب شدند و تصادفی در سه گروه 15 نفری قرار گرفتند. پروتکل تمرینی، سه جلسه در هفته به مدت شش هفته صورت گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد بین گروههای مختلف تصویرسازی در مرحلۀ اکتساب (001/0=p) و یادداری (002/0=p) تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج آزمون پیگردی توکی در مرحلۀ اکتساب نشان داد که بین گروه تصویرسازی خاص شناختی و گروه تصویرسازی عمومی شناختی تفاوت معناداری (53/0=p) وجود ندارد، ولی بین گروه تصویرسازی خاص شناختی و تصویرسازی سنتی (006/0=p) و گروه تصویرسازی عمومی شناختی و تصویرسازی سنتی (03/0=p) تفاوت معناداری مشاهده شد. در مرحلۀ یادداری نتایج آزمون پیگردی توکی تفاوت معناداری را بین گروههای تصویرسازی ذهنی خاص شناختی و تصویرسازی ذهنی سنتی (002/0 p=)، گروه تصویرسازی ذهنی خاص شناختی و تصویرسازی ذهنی عمومی شناختی (037/0 p=) و گروه تصویرسازی عمومی شناختی و تصویرسازی سنتی (001/0 p=) نشان داد. با توجه به یافتههای این پژوهش، نقش تصویرسازی خاص شناختی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است و استفاده از آن به آموزشگران و مربیان فوتبال توصیه میشود.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- مهرزاد خارستانی — کارشناس ارشد رفتار حرکتی دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه شهید چمران اهواز
- مجتبی اسماعیلی آبدر — کارشناس ارشد رفتار حرکتی دانشکدۀ تربیت بدنی دانشگاه شهید چمران اهواز
- احمد قطبی ورزنه — دانشجوی دکتری،گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران